தமிழில் எழுத !!

google transliteration tamil

சில மாதங்களுக்கு முன்னர், ஹிந்திக்கு transliteration அறிமுகப்படுத்திய கூகிள் சில வாரங்களுக்கு முன்னர் தமிழில் எழுதும் சேவையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

இதனால் தமிழில் டைப் செய்ய ஒரு கம்ப்யூட்டரும் இணைய இணைப்பு தவிர font, client application என்று ஒரு புண்ணாக்கும் தேவையில்லை.

மேலே உள்ள ‘சுத்த டமில்’ பாடலை எழுதியதும், Google Transliteration – தமிழில் தான். என்ஜாய்.

இயந்திர பித்து – நிக்கானியன்

lazy lens

ஒரு பத்து வருடங்களுக்கு முன் நானும் எனது நண்பன் செந்திலும், வுட்லேண்ட்ஸ் டிரைவ் இன்னில் பேசிக் கொண்டிருந்த போது, “மச்சான் !! நான் படமெடுத்தன்னா நீ தாண்டா காமிராமேன்” என்றான்.

அதற்கு முன்னால் அவ்வப்போது மற்றொரு நண்பனின் போட்டோ ஸ்டூடியோவில், உட்கார்ந்து கதை பேசிக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில், டார்க் ரூம், 400 கவுண்ட், ப்ளாஷ் ஸின்க் என்று காதில் விழுந்துக் கொண்டிருந்தது. அங்கிருந்த ஒரு அண்ணா என்னை வைத்து ஒரு க்ளோஸ்-அப் எடுத்தார். அது கொஞ்சம் நன்றாக வந்து விட, ரெண்டு வாரம் கொஞ்சம் அதிகமாய் சோப்பு போட்டு, பேர் அண்டு லவ்லி அப்பி, தினமும் அயர்ன் பண்ணி ஜீன்ஸ் போட, பசங்களெல்லாம் மிரண்டு போனார்கள். அந்த அண்ணாவை வைத்து, இதெல்லாம் இந்த காமிராவால வந்தது, நீ சுமாராத் தான் இருக்க தம்பி என்று உண்மையை உணர வைத்தார்கள்.

அதற்கு பிறகு காமிரா கத்துக் கொடுத்தார்கள். அப்பாவியாய் வரும் கஸ்டமர்களுக்கு என்னை பாஸ்போர்ட் சைஸ் போட்டோ எடுக்க வைத்தார்கள். டார்க் ரூமில நிற்க வைத்து டெவலப்மெண்ட் சொல்லிக் கொடுத்தார்கள். காமிராவிற்கு முன் போய், காமிராவிற்கு பின் என்றானது. Photography கொஞ்சம் புரிய ஆரம்பித்தது. இப்போதெல்லாம் யாராவது என்னைக் கேட்டால், நானெல்லாம் அந்த காலத்து ஆசாமி, பிலிம் ரோல்ல படமெடுத்து கத்துக்கிட்டவன் என்று மார்தட்ட முடிகிறது.

அதற்கு பிறகு செந்திலுடன் பேசும் போது என் போட்டோகிராபி ஆசையை பார்த்து, அவனுக்கும் வேறு ஆள் கிடக்காததால், அவனின் கனவுப் படத்துக்கு காமிராமேனாக கால்ஷீட் போட்டான். அவனுடன் சேர்ந்து கதாசிரியனானேன் என்பது epilogue. அந்த காமெடி பற்றி மற்றோரு சமயம்.

2002ல் அமெரிக்கா வந்த போது, கொஞ்சம் டாலர் சேர்த்து, ஒரு கேனன்(canon) வாங்கினேன். இரண்டு வருடங்களுக்குப் பிறகு, வேளாங்கன்னியிலிருந்து ரெயிலில் வந்து கொண்டிருந்த போது, உதயசூரியனை படமெடுக்கப் போய், CCD காலி. பிறகு ஒரு point and shootஆக சல்லிசாய் ஒரு சோனி வாங்கினேன். ரொம்பவும் பிடித்துப் போன காமிராவது. “எவன் லென்ஸை மாத்தி மாத்தி திருகிண்டிருப்பான்” என்று அந்த சோனியுடன் அக்கியமானேன்.

போன வருட கடைசியில் Nikon D40 என்றொரு காமிரா அறிமுகப்படுத்தியது. நல்ல டிஜிட்டல் எஸ்.எல்.ஆர்(single-lens reflex) காமிராவாதலால், மீண்டும் காமிராவிற்கு பின் என ஆசை துளிர் விட ஒரு ஆறு மாதம் கழித்து, இப்போது வாங்கி விட்டாயிற்று. சதக் சதக் என்று நொடிக்கு இரண்டரைப் படமெடுக்கலாம். டெலிபோட்டோ லென்ஸ் போட்டு பிசி.ஸ்ரீராம் மேட்டர்களை முயற்சிக்கலாம்.

அதெல்லாம் விடுத்து இப்போதைக்கு lazy lensசிலும் flickrயிலும் சுமாரான படங்களை சுட்டுத் தள்ளிக் கொண்டிருக்கிறேன். நல்ல புகைப்படம் வரும் தருணங்கள் ரொம்பவும் அபூர்வம் தான். இந்த டெக்னாலஜியில் யார் வேண்டுமானாலும் நல்ல படமெடுக்கலாம். நல்ல எஸ்.எல்.ஆரும் மண்டை மண்டையாய் லென்ஸுகள் மட்டுமே முக்கியம். சென்னைக்கு செல்லும் போது ஒரு போட்டோ கட்டுரை செய்ய ஆசை. பார்க்கலாம்.

இந்திய தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி

எழுதியது ஆனந்த் கிரிதர்தாஸ் என்ற இந்தியனாதலால் ஒரு மெலிதான biasயுடன் எழுதப்பட்டதோ என்று தோன்றினாலும், எழுதியிருப்பதில் பாதி உண்மை இருந்தால் கூட இது வளர்ச்சி தான்.

நியுயார்க் டைம்ஸில் வந்த இந்தியாவின் அவுட்சோர்சிங் வளர்ச்சி பற்றிய கட்டுரை, விரியும் தொழில்நுட்ப எல்லைகளை பற்றிய ஒரு அபார ரிப்போர்ட். படித்தால் மகிழ்வீர்கள்.

இயந்திர பித்து

tonyhawk project 8

2005 தாங்ஸ்கிவ்விங்[thanksgiving] அன்று, காம்ப் யு.எஸ்.ஏ சென்று நடுநிசியில் நின்றது போன்ற அனுபவம் சென்னையிலும் கிடைக்காது. போனது எதுவும் வாங்குவதற்கல்ல. அந்த ஷாப்பிங் அனுபவத்திற்காக. கண்டிப்பாய் கிடைப்பதரிது. வருங்காலத்தில் யாராவது கேட்டால், “டேய் நான் கூட பனியில வெடவெடன்னு வாய் டைப்படிக்க, அந்த பெரிய லைன்ல நின்னுகிறேன்” என்று மார் தட்டலாம். எந்த கடைக்குப் போனாலும், தாங்ஸ்’கிவ்விங்’ என்று கையில் உள்ள காசத்தனையும் பிடுங்கிக் கொண்டு தான் விடுகிறார்கள்.

அந்த வகையில் அது ஒரு பந்தா அனுபவம். ஆனால் இந்த கன்ஸ்யுமர் கலாசாரத்தினூடே ஒரு கருப்பு அனுபவம் தான் அது. குளூரில் நிற்கும் கூட்டம், கடை திறந்தவுடன் ஓட்டமெடுத்து, வேண்டியது வேண்டாதது என்று எல்லாவற்றையும் பொறுக்கி, பில் போடுவதற்கு முன் தூக்கிப் போடும் வெறித்தனம். எலக்ட்ரானிக்ஸ் பித்துக்கள். அநியாயம் !!

போன வருடம் தாங்ஸ் கிவ்விங்கிற்கு வாங்கியது இரண்டு இயந்திரங்கள். இரண்டையும் வெளியே போகாமல் வீட்டிலிருந்தே, ஜவ்வரிசி வடாம் கொறித்துக் கொண்டு, இணையத்தில் வாங்கினேன். ஒன்று சினிமா புரஜக்டர். அது ஒரு அப்பிராணி. சின்னதாய் ஒரு தட்டு போல தரையில் உட்கார்ந்து, அந்த பெரிய வெள்ளைச் சுவற்றில் ஜேம்ஸ் பாண்டையும் எஸ் ஜே சூர்யாவையும் உயிர்ப்பிக்கும் எளிமை இயந்திரா.

அடுத்தது XBOX 360. தாங்ஸ் கிவ்விங்கிற்கு இரண்டு நாட்கள் முன்பு தான் அமெஸானில் ஒரு போட்டி இருப்பதாகவும், பொதுவாய் முந்நூறு டாலருக்கு விற்கும் xboxகள், அன்று மட்டும் நூறு டாலருக்கு கிடைக்குமென மெயில் வந்தது. இந்தச் சலுகை முதல் ஆயிரம் xboxகளுக்கு மட்டுமே என்றும் பொடி எழுத்துக்களில் கீழே போட்டிருந்தார்கள்.

நண்பர்கள் அனைவரும் இதற்கு இந்தியா – பாக் கிரிக்கெட் மாட்சுக்கு அளவுக்கு பில்ட்-அப் கொடுத்ததால், தாங்க்ஸ் கிவ்விங் அன்று காலை, லுங்கியை மடித்துக் கட்டி போட்டியிட உட்கார்ந்தேன்.டெஸ்க்டாப்பில் firefoxம், லாப்டாப்பில் IEயும் ஓப்பன் செய்து, சரியாக 11:00 மணிக்கு அமேஸான் சென்று லிங்கை கிளிக் செய்தால், firefoxல் கிடைத்தது பரிசு என்று மெசேஜ். IE இன்னும் ஈ ஓட்டிக் கொண்டிருந்தது. அப்படி வாங்கிய xboxக்காக அது கிடைக்காத நண்பர்களின் வயித்தெரிச்சல் வேறு. அந்த ஆயிரம் xboxகளும் 29 விநாடிகளில் விற்றுப்போனது பிறகு படித்த செய்தி.

ஒரு மாதத்திற்கு குறைந்தது மூன்று புது கேம்களாவது விளையாடுவது என்று நினைத்து கிட்டத்தட்ட xbox 360க்கு இருக்கும் அத்தனை நல்ல கேம்களையும் blockbusterல் இருந்து வாங்கி, விளையாடி முடித்தாயிற்று. மிகவும் பிடித்தது Haloவும், Project 8ம் தான். Halo என்னும் ஒரு சயன்ஸ் பிக்’ஷன் டமால் டுமில் சண்டை விளையாட்டின் அடுத்த வெளியிடு Halo 3 கூடிய சீக்கிரம் வருகிறது. சட்டை பாக்கெட்டில் பணத்துடன் தயாராக உள்ளேன்.

Tony Hawkன் Project 8 சுத்தமான அக்மார்க் சாராயம். அடிக்’ஷன். சாதாரண ஸ்கேட்போர்டிங் ஸ்போர்ட் தான் என்றாலும் அதன் முடிவில்லாத தன்மை(open ended) பைத்தியமாக்கும். இந்த க்ராபிக்ஸ் renderingகும், உங்களின் கண்ட்ரோலுக்கு மிக நுட்பமாக மேலும் கீழுமாய் பறந்து அடிபணியும் ஸ்கேட்டர் பிம்பங்களும் தான், Project 8ன் வெற்றி. உங்களுக்கு ESPNல் போடும் அந்த எக்ஸ்டிரீம் ஸ்போர்ட்ஸ் பிடிக்கவில்லையென்றாலும் இது பிடிக்கும்.

பிடிக்கும் என்றால், மைக்ரோவேவில் இருக்கும் பால் சூடாகி குளிர்ந்து போகும் வரையில் விளையாடுவீர்கள். வீட்டில் யாரும் இல்லாத போது அப்பாடா என்று உட்கார்ந்து புத்தகம் படிக்காமல், டிபன் சாப்பிடாமல், கால் மாற்றி கால் மாற்றி உச்சாவை அடக்கி அடுத்த முறை அந்த ஸ்கேட்டர் கீழே விழுந்தவுடன் பாத்ரூம் நோக்கி ஸ்கேட்கிங் செய்யும் பைத்தியக்காரத்தனம்.

மூன்று மாதமாய் விளையாடும் Project 8 இன்னும் வெறுத்தபாடில்லை. எப்பொழுதாவது வெறுத்தால் சொல்லி அனுப்புகிறேன், இந்த xbox இம்சையை யாராவது திருடிப் போங்கள். 147 தமிழ்ப் புத்தகங்களும் சில டஜன் ஆங்கில நான்-பிக்’ஷன்களும் படிக்கப்பட வீடெங்கும் இரைந்து கிடக்கின்றன.

இது போர்க்களமா?

ப்ளாக் ப்ளாக் என்று காமெடியாய் ஏதோ ஆரம்பித்து இன்று கொலை மிரட்டலில் வந்து நிற்கிறது. கேதி சியரா(Kathy Sierra) என்னும் ஒரு பிரபல ப்ளாகர் ஒருவரரின் வலைப்பதிவிற்கு வந்த ஏராளமான, பெயரில்லாத மிரட்டல் கமெண்டுகளால், அவர் பேசவேண்டிய ஒரு கான்பெரன்ஸிலிருந்து விலகிக் கொண்டார். கேதி ப்ளாக் தவிர சில ஜாவா சம்பந்தப்பட்ட புத்தகங்களையும் எழுதியவர். இவர் வலைப்பதிவு எழுதுவதிலிருந்து விலகுவதாக அறிவிக்க போய், பூதம் கிளம்புகிறது.

இவரின் Creating Passionate Users என்னும் பிரபல வலைப்பதிவில் இது சம்பந்தமான இந்த ப்ளாக் போஸ்டைக் கண்டு வலைப்பதிவுலகம் சற்றே சலசலத்துப் போயிருக்கிறது. பிரபல வலைப்பதிவாளர்கள் கொஞ்சம் அதிர்ந்து போய் விடுமுறையில் போய்விட்டார்கள். இதனால் நிறைய வளர்ச்சியடையாத வலைப்பதிவு சட்டங்கள், உடனடி இயக்கத்துக்கு வந்தால், முன்னேற்றம் தான். பிபிசி செய்தி.

இந்திய வலைப்பதிவுலகிலும், இது போல நடந்திருக்கிறது. எனக்கு தெரிந்த ஒரு வலைப்பதிவாளர், இது போல சில கமெண்டுகளாலும் அவர் பெயரில் யாரோ எழுதிய மற்றொரு வலைப்பதிவாலும், தன் ப்ளாகை மூடி ஜூட் ஆகியது சோகம் தான். அது யாருக்கும் தெரியாதது மற்றோர் சங்கடம்.

வலைப்பதிவின் மூலம் இது போல, “மவனே நான் யார் தெரியுமா, என்னோட ஹிட் எவ்ளோ தெரியுமா ?” சங்கதிகள் நடந்து கொண்டு தான் இருக்கின்றன. அவ கிடக்கிறா பிட்ச், அந்த போஸ்ட் எழுதின அவள அப்படியே ரேப் பண்ணணும் என்றெல்லாம் கேட்க ஆளின்றி எழுதுகிறார்கள். கேட்டால் freedom to talk, first amendment என்று ஜல்லி.

தன்னுடைய வலைப்பதிவில் கவிதை, கதை, நாடகம், ஊடகம் என்று நல்லவர்களாய் எழுதி, பெயரில்லாமல் மற்றவர் வலைப்பதிவில் யார் எப்படி உச்சா போகிறார்கள், எந்த பிரபல ப்ளாகர் எந்த ஆண் குறியை குறி வைக்கிறார் என்றும் சதா வாந்தி எடுக்கிறார்கள். இதைப் போல் எழுத ‘தில்’ இல்லாதவர்கள் இவர்களுக்கு ஜால்ராயிட்டு உசுப்புவது மற்றோரு விஷயம். ஒருவர் எழுதிய எழுத்தை எதிர்க்கப் போய், நிறையவே பர்சனலாகி, விஷயம் சீரியஸாகிவிட்டது.

இவர்களையெல்லாம் வருகிற மே மாதத்தில் எந்த பேட்டையிலாவது இரண்டு குடம் தண்ணீருக்கு அலைய விடலாம் அல்லது 725ஆம் நாளன்று, சாந்தி தியேட்டரில் சந்திரமுகி பார்க்க வைக்கலாம்.

எப்படி கடவுள் நம்பிக்கைகளும், கோயில்களும் அதிகமாக, அந்த செயல்பாடுகளில் கயமைத்தனங்கள் புகுந்து, அதை எதிர்க்க நாத்திகவாதம் உருவாகி கடவுளே இல்லை என்று அறைகூவும் நிலைமை உருவானதோ அதை போல தான் இதுவும். சில பிரபலர் செய்யும் கயமைத்தனங்களை எதிர்க்க உருவான கூட்டம் வேறோரு இடத்தை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

இவை எல்லாமும், 15 நிமிட பிரபலத்துக்குத் தான். யாரோ ஒருவர் ஸ்லாஷ் டாட்டில் சொன்னது போல, “The Internet used to be a university. Then it became a shopping mall. But now, it’s a war zone.”