இயந்திரா 4 – டுவிட்டர் குழப்பங்கள்

twitter

டுவிட்டர் உபயோகிப்பதில் குழப்பங்கள் இருப்பதை பரவலாக காண முடிகிறது. ப்ளாகர் தளத்தை தொடங்கி, பல்லாயிரம் கணிப்பொறியாளர்கள் வலைப்பதிவுகளில் அபாயகரமான அளவு நேரம் தொலைப்பதற்கு வித்திட்ட ஜன்மங்கள்[1,2], ப்ளாகரை கூகிளிற்கு விற்றுவிட்டு, அடுத்த நே.தொ முயற்சி தான் டுவிட்டர்.

நூற்றி நாற்பதே எழுத்துக்களில், வார்த்தைகளில் அல்ல, எழுத்துக்களில், நீங்கள் தற்போது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று உலகுக்கு உரைப்பதே டுவிட்டர். ஒரு குறும் வலைப்பதிவுச் சாதனம். பல் தேய்க்கலாம், மூக்கை சிந்தலாம், ஐஸ் க்யூப்பை மெல்லலாம், படிக்கலாம், பந்தாடலாம், மோட்டு வளையை அளக்கலாம், ப்ளாகலாம் என்று என்ன ‘முக்கியமான’ விஷயமாயிருந்தாலும், உங்களை பின்தொடரும்(follow) நண்பர்களுக்கோ, விஷமிகளுக்கோ உரக்கச் சொல்லும் சாதனம். மிக முக்கியமான செய்தி, உங்களின் டுவிட்டர் எழுத்துக்கள் எல்லாம், உடனுக்குடன் உங்களை பின் தொடர்பவர்களுக்கு மொபைல் போனில் எஸ்.எம்.எஸ்ஸாக போய்விடும்.

Who the hells wants to follow to me , என்று கேட்பவர்களுக்கு ஒரு அரியசிறிய செய்தி. டுவிட்டரில் தற்போது இருப்பது சில மில்லியன் பயனர்கள். நாளொன்றுக்கு சில மில்லியன் டுவிட்ஸ்களை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். டுவிட்டரை சுற்றி ஒரு டுவிட்டர் ecosystemமே வந்து விட்டது. ஆகவே உங்களை பின்தொடர்வதற்கு நீங்கள் ஜார்ஜ் க்ளூனியாகவோ, ஜெனிபர் லோபஸாகவோ இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. சிலர் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட டுவிட்டர் அக்கவுண்டுகளை வைத்துக் கொண்டு, ஒன்றில் நான் கோயம்புத்தூரில் பஸ்சில் சைட் அடித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் என்றும் மற்றொன்றில் கோயம்பேட்டில் காய்கறி பேரம் பேசிக் கொண்டிருக்கிறேன் என்றும் டுவிட்டர் அடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

140 எழுத்துக்களில் ஒரு விஷயத்தை பற்றி சொல்லுவது கிட்டத்தட்ட சாகசம்(சாகஸம் என்று சொல்வது பிடித்திருக்கிறது, தமிழ் காமிக்ஸ்களில் எழுதப்படுவது இப்படித்தான்). யார் தெச்ச சட்டை எங்க தாத்தா தெச்ச சட்டை தாத்தா தெச்ச சட்டையில பார்த்தா மூணு முட்டை யார் தெச்ச சட்டை எங்க தாத்தா தெச்ச சட்டை தாத்தா தெச்ச சட்டையில பார்த்தா மூணு முட்டை என்று இரண்டு முறை தொடர்ந்து எழுதினாலே 166 எழுத்துக்கள் ஆகிவிடுகின்றன. ஆகவே சுருங்கச் சொல்வது என்பது கஷ்டமாயிருந்தாலும் கிட்டத்தட்ட பழக்க/வழக்கமாகிவிட்டது. Diminishing rate of attention spanஐ எற்படுத்திய வலைப்பதிவுகளுக்குப் போட்டியாக 140 எழுத்துக்களுக்கு மேல் படிக்கத் தேவையில்ல்லாத அவசரப் புரட்சியின் தற்கால கருவி தான் டுவிட்டர். டுவிட்டரின் தலைவர் ஜாக் டார்ஸி, டுவிட்டருக்கான் ஒரு பரிசை வாங்கும் போது சொன்னவை இவை, “We’d like to thank you in 140 characters or less. And we just did!”.

குழப்பங்கள் தான் சில/பலரை டுவிட்டரில் இருந்து ஓட வைக்கிறது. டுவிட்டரின் ஆதாரமான கேள்விகளுக்கு மக்கள் விடை எழுதுவது கிட்டத்தட்ட வழக்கொழிந்து விட்டது. What are you doing ? என்பதற்கு யாரும் பதிலளிப்பதில்லை, என்னையும் சேர்த்து. Kangal Irandal is over-rated. Lack of good numbers in contemporary tamil cinema made this a hit. Raja should be back என்று நான் சமீபத்தில் ஒரு டுவிட் எழுதினேன். இதற்கும் நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதற்கும் என்ன சம்பந்தம். கண்கள் இரண்டால் பாட்டை கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன் என்று எழுதி, இதை பின்னால் எழுதினால் 140 எழுத்துக்கள் முடிந்துவிடும் என்பதால், சுருங்கச் சொல்லப் போய், விளைவு டுவிட்டர் அதன் ஆரம்ப விஷயத்திலிருந்து தள்ளிப் போய் விட்டது. அடுத்த டுவிட் செய்வதற்கு முன், டுவிட்டரின் கேள்விக்குத் தான் பதிலளிக்கிறீர்களா என்று ஒருமுறை உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.

முன்னால் சொன்ன மாதிரி ஒரு குறும் வலைப்பதிவுச் சாதனமாகிப் போய், நீங்கள் எழுதுவதற்கு மற்றவர்கள் எழுதும் பதில் டுவிட்கள் எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு களேபரமாக ஆகி, அதைப் படிக்கும் உங்களின் பாசக்கார பின்தொடர்பவர்கள் குழம்பிப் போய் பின்னங்கால் பிடரியில் பட ஓடுகிறார்கள். மிகச் சமீபமாக தமிழ் வலைப்பதிவுலக ஆர்வலர்கள் எல்லோருமாக டுவிட்டருக்கு படையெடுத்து, யூனிகோடில் டுவிட்டரை சுளுக்கு எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மகா குழப்பம்ஸ்.

இன்னும் கொஞ்ச நாளில் டுவிட்டரில் என்னவெல்லாம் நடக்கும் என்று சற்றே யோசித்துப் பார்த்தால் –

லியோ தல்ஸ்தோயின் அன்னா கரினினா தலையணை சைஸ் புத்த்கத்தை, தினம் ஒரு டுவிட்டராக பிரித்து தரும் வலைத்தளங்கள் வரலாம். அதிலுள்ள 350,296 வார்த்தைகளை தினம் ஒரு டுவிட்டராக வருவதற்குள் உங்களின் பேரன் வெர்ஜின் ஸ்பேஸ்ஷிப்பேறி வீனஸ் கிரகத்திலிருந்து டாட்டா காட்டுவான்.

ஒரே டுவிட்டர் மெசேஜில் காதல் கடிதமெழுதுவதெப்படி என்று வலைதளங்கள் புழக்கத்திற்கு வரலாம். டுவிட்டரிலேயே மீட் செய்து திருமணம் செய்து கொண்ட்வர்கள் ஜாயிண்ட்-டுவிட்ஸ் செய்வார்கள்.

Watching Simran cry on Jaya Tv என்று தாய்க்குலங்கள் மெகாசீரியல் முன்னேறங்களை மினிடுவிட்டராக எழுதி பகிர்ந்து கொள்ளலாம்.

தினம் வரும் ஆயிரமாயிரம் டுவிட்டர்களிலிருந்து, டாப்-டென் டுவிட்டர்கள் என்று தேர்தெடுத்து நியுயார்க் டைம்ஸ் செய்தித்தாளில் வெளியிடும்.

அம்பயர் போங்கடிக்கிறார் என்று தோனி மைதானத்திலிருந்து டுவிட்ஸ் அனுப்பலாம்.

வட சென்னை மாமூக்கள், போட்டுத் தள்ளுவதற்கு முன், Approaching the target in the Royapettah T.stall. Wait for the next tweet என்று நகங்கடிக்க செய்கிற மாதிரி குற்ற-டுவிட்டுகள் அனுப்பலாம்.

ஆக இந்த டுவிட்டர் தொந்தரவுகள் அடங்குவதாக காணோம். முடிந்தவரையில் ஓதுங்கி நின்று அவ்வப்போது எட்டிப் பார்ப்பதே சாலச் சிறந்தாக தோன்றுகிறது.

பி.கு – இந்த பதிவில் இருக்கும் எழுத்துக்கள் 4,806. டுவிட்டர் மெசேஜாக்கினால் மொத்தம் 34.5 டுவிட்டர்கள். உங்கள் இஷ்டம்.

படிப்பது – ஸ்லேட்

slate

நேற்றைக்கு ஸ்லேட்[Slate] படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது, அதைப் பற்றி முன்னமே சொல்லியிருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.

இணையத்தில் ஓடியாடி தேடிப்பிடித்து படிக்கும் பழக்கம் கொஞ்சம் போரடிக்க ஆரம்பித்த போது, அதாவது இப்போது இருக்கும் அளவுக்கு தேடல் வசதியோ, வலைப்பதிவுகளோ இல்லாத 1999ல், அருந்ததி ராய் பற்றி தேடும் போது, லக்ஷ்மி கோபாலகிருஷ்ணன் எழுதிய Booker Snooker பத்தி கண்ணில் பட அறிமுகமானது தான் ஸ்லேட். குமுதம் ஆனந்த விகடனுக்கு பிறகு இன்னமும் விடாமல் படித்துக் கொண்டிருப்பது ஸ்லேட் மட்டும் தான். தினமும் படிக்க முடியாவிட்டாலும், நம்மூர் மாமாக்கள் சொல்வது போல, ஹெட்லைனாவது பார்த்து விடுவேன். இதைப் போலவே இன்னும் ஒன்றிரண்டு மின்னிதழ்கள்[Salon, Plastic] முன்பு படித்து கொண்டிருந்தேன். சுருக்கமாய், அமெரிக்காவின் ஒரே ஒரு no-nonsense மின்னிதழ் ஸ்லேட் தான்.

மின்னிதழ் என்றால் சி.என்.என் போலவோ என்.டி.டிவி மாதிரியோ, செய்திகளை உடனுக்குடன் தந்து காசு பார்க்கும் தளமல்ல. எந்த செய்தி நிறுவனத்துடன் இணையாமல் சுதந்திரமாக, சில எடிட்டர்களின் மேற்பார்வையுடன் பிரசுரிக்கப்படும் மின்னிதழ் அல்லது செய்தி சஞ்சிகை. இப்படி நிருபர்கள் அல்லாத எழுத்தாளர்களால் எழுதப்படும் மின்னிதழ்களை படிக்கும் போது அறிமுகமான வலைப்பதிவுகள் வசீகரமான ஒரு யோசனையாக தெரிந்தன. இப்போதும் அப்படித்தான் என்று சொல்ல முடியாது.

Slateல் வெறும் செய்தியாக எதை தேடினாலும் கிடைக்காது. ஒரு செய்தியை சார்ந்த காமெண்டரிகளால் ஆனதே ஸ்லேட். எந்த ஒரு செய்தியைப் பற்றியும் அபிப்பிராயம் கொண்டவர்களால் எழுதப்படுகிறது. உதாரணத்திற்கு அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தை பற்றியோ, இந்தியாவின் பணவீக்கத்தை பற்றியோ அபிபிராயங்கள் கொண்ட ஒரு எழுத்தாளர் அதைப் பற்றி ஆராய்ந்து எழுதும் பத்திகள். கிட்டத்தட்ட வலைப்பதிவுகள் மாதிரி. ஆனால் அதுவும் அல்ல. செய்திப் பத்திரிக்கைகளுக்கும் வலைப்பதிவுகளுக்கும் நடுவே எங்கேயோ இருக்கிறது ஸ்லேட்டின் ராஜ்ஜியம்.

ஸ்லேட்டில் ரொம்பவும் பிடித்தது அதீத பாசாங்குகள் இல்லாமல் எழுதப்படும் டெக்னாலஜி மற்றும் கலை விமர்சனங்கள். பயணக்கட்டுரைகளோ கடைத்தெரு சமாச்சாரங்களோ எல்லாவற்றையும் பற்றி ஸ்லேட்டில் விஷயமுண்டு. சில சமீபத்திய உதாரணங்கள் – 1 2, 3,4 & 5.

இவை எல்லாவற்றிகும் மேலாக ஸ்லேட்டின் கார்டூன்கள். ஒவ்வொரு பத்திக்கும் கிழே கொடுக்கப்படும் Related on the Web என்கிற சுவாரசியமான பத்தியும் படிக்கப்பட வேண்டியன. ஸ்லேட்டை RSS செய்தியோடை மூலம் உங்களின் RSS ரீடரில் படிக்கலாம்.

மைக்ரோசாப்ட்டிடம் இருந்து ஸ்லேட்டை சமீபத்தில் தான் வாஷிங்கடன் போஸ்டு வாங்கியது. அப்படி வாங்கியிருந்தாலும், எந்த குறுக்கீடும் இன்றி ஸ்லேட் சுதந்திரமாக செயல்பட காரணம், ஸ்லேட்டின் விளம்பரங்கள்.

தமிழில் மட்டும் ஸ்லேட் போல ஒரு மின்னிதழ் எழுதி காசு பார்க்க முடியாது.அதனால் இந்தியாவிற்கு ஸ்லேட்டை போல ஒரு மின்னிதழ் தேவை. சுதந்திரமாகவும் பிரபலமாகவும் இருக்கும் மின்னிதழ்கள் இந்தியாவில் இல்லவே இல்லை. ஸ்லேட்டை போல எதாவது இருந்தால் சொல்லுங்கள் படிக்கிறேன்.

பி.கு – தேடிப் பார்த்ததில் ஸ்லேட்டு.காம் – slatu.com இன்னமும் இருக்கிறது. தமிழில் எழுதலாம். slatulu.com கூட இருக்கிறது. தெலுங்கில்.

கிறுக்கல் 2.0

ஆக ஒரு வழியாக மூவபிள் டைப்பிலிருந்து(MT) வேர்ட்ப்ரஸ்ஸுக்கு(WP) கிறுக்கலையும், அந்தப் பக்கத்தையும் ஜாகை மாற்றியாகிவிட்டது. கிறுக்கலுக்கு இது முதல் மாற்றம். அந்தப் பக்கத்திற்கு இது மூன்றாவது.

நான்கு வருடங்களாக பயன்படுத்திய மென்பொருளை அப்படியே தூக்கிப் போட முடியவில்லை. அதாவது, மூவபிள் டைப்பில் நான் நாளொரு மேனியாக கட்டிய டெம்பிளேடுகைள விட்டுவிட முடியாமல், அதற்காக மெனக்கெட்டு(மெனகட்டு ?) அதே look and feelலோடு வேர்ட்பிரஸ்ஸிலும் கட்ட கொஞ்ச நாளாகிவிட்டது.

மூவபிள் டைப்பில் வலைப்பதிவு செய்வது நன்றாகவே இருந்த போதிலும், சமீபத்திய வெளியிடான MT 4.0 இருந்த பிரச்சனைகளால், பல பதிவுகள் எழுதும் போதே காணாமல் போய் விட்டன. கிறுக்கலில் எழுதி வைத்திருந்த சில பதிவுகள் பூச்சி பூச்சியாக மாறின. அதனால் எழுதுவதை கிடப்பில் போட்டு விட்டு, ஒரு ரெண்டு வாரம் லுங்கியை மடித்துக் கட்டிக் கொண்டு வேர்ட்பிரஸ் டெவலப்பராகி விட்டேன். இனி எல்லாம் சுகமே !!

~

2002ன் ஆரம்பத்தில் ஆங்கிலத்தில் வலைப்பதிவு எழுத ஆரம்பித்த போது இதைப் போல வலைப்பதிவு மென்பொருள்கள் உபயோகத்தில் இல்லை. அப்படியே இருந்திருந்தாலும் எழுத ஆள் இல்லை.

இணையத்திலேயே எழுதி அப்படியே பட்டனைத் தட்டி(one-button publishing) பதிவு செய்யலாம் என்கிற விஷயம் தான் ப்ளாகரில் என்னை ரொம்பவும் கவர்ந்தது. அதற்காகவே மட்டும் தான் எழுத தொடங்கினேன். முதலில் வைத்திருந்தது ரொம்பவும் காடியான கலர்கள் கொண்ட, ரொம்பவே கிரேஸியான டெம்பிளேட். அது பிடிக்காமல் முதல் மூன்று மாதத்தில் மாற்றி விட்டேன். அதற்குப் பிறகு வந்தது தான் இந்த டிஸைன். இது 2005ல் கொஞ்சம் தளுக்காக மாற்றப்பட்டது. பின்பு போன வருடம் வரை இது நிலைத்துப் போனது.

2006ல் கிறுக்கல் எழுதலாம் என்று ஆரம்பித்த போது, ஒரு எளிமையான டிஸைன் தேவலாம் என்று தோன்றியது. மூவபிள் டைப்பில் இருந்த minimalist என்ற டிஸைன் ரொம்பவும் பிடித்துப் போக, அதை எடுத்து இன்னமும் எளிமைப்படுத்தி உருவானது தான் இந்த டிஸைன். நண்பர்கள் சிலருக்கு பிடிக்காமல் போனாலும், இதை வைத்துக் கொண்டிருக்க காரணம், எளிமை.

தேவைக்கு அதிகமான சைட்பார் விஷயங்களுடன், தேவைக்கு மிக அதிகமான விளம்பரங்களுடன் இருக்கும் சில் வலைப்பதிவுகளில் எது பதிவு எது மற்றது என்று தெரியாமல் போய்விட்ட காலத்தில், ஒரு ideal blog எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று கொஞ்சம் கோபத்தோடு நினைத்து கட்டியது தான் இந்த கிறுக்கல் டிஸைன்.

மேலும் தற்போது வலைப்பதிவுகளை படிப்பவர்கள், RSS செய்தியோடை மூலமாகத் தான் படிக்கிறார்கள். படிப்பவர்கள் இனி அந்தந்த தளங்களுக்கு சென்று படிக்க வேண்டிய அவசியம் இனி இல்லை. Content is the king. ஆக டிஸைன் எப்படி இருந்தால் என்ன.

~

இந்த தளத்திற்கு இது மூன்றாவது வருடம். போன இரண்டு வருடங்களில் ஒன்றும் பெரியதாக எழுதி கிழித்து விடாததால், இந்த வருடம் இந்தப் பக்கத்தில் எழுதினாலே போதும் என்பது தான் எண்ணம்.

இன்னபிற

சதா எழுதிக்கொண்டிருப்பதே ஒரு நல்ல பழக்கம் தான், எழுத்தாளனுக்கு. ஒரு கணினிப் பொறியாளனுக்கும் அதே போலத் தான், கணினியில் வேலைப் பார்ப்பது. நிற்க. கணினித் தொழில் செய்து கொண்டே எழுத நினைப்பவர்கள், சற்றே யோசிக்கவும். ஒரு பத்து நாள் எழுதாமல் இருந்து விட்டால், எழுத நினைத்தாலும் முடிவதில்லை. கணினி ப்ரோக்கிராமும் சரி, கன்னித் தமிழும் சரி, ஒரே மாதிரி தான். பயிற்சி பயிற்சி.

ஒரு மாதமாவது அந்தப் பக்கம் போய் விட்டு வரலாம் என்பதற்குள், இந்தப் பக்கம் காய்ந்து விட்டது. இருக்கியா இல்லயா என்று சில விசாரிப்புகள் வேறு. இந்த மாதிரி இரண்டுப் பக்கமும் மாற்றி மாற்றி எழுதினால், இழந்த சக்தி வைத்தியரிடம் போக வேண்டியது வரலாம். ஆகவே கூடிய சீக்கிரம் எதாவது ஒன்றை(அதாவது அந்தப் பக்கத்தை) மூடி விட்டு, ஆர்குட், பேஸ்புக், டுவிட்டர் தொந்தரவுகளை எல்லாம் சற்று நிறுத்தி, பூதக் கண்ணாடியில் சூரியன் போல, எனர்ஜியை ஒரு முகமாய் குவிக்க எண்ணம்.

~

கமலின் தசாவதாரத்தை பற்றி எதாவது எழுதியே ஆக வேண்டும். என் பக்கத்து வீட்டு செல்ல நாய், ஸ்பார்கி கூட dogspeak என்னும் வலைப்பதிவில் எழுதிவிட்டதாக குலைத்தது. எல்லாவற்றிலும் தசாவதாரம் தான். வலைப்பதிவுகள், அவ்வப்போது இயங்கும் டுவிட்டர் என்று வலையுலகம் இந்தப் படத்திற்கு பெரிய விழா எடுத்தாகிவிட்டது. வலைத்தளங்களில் மேலும் எழுத பாண்ட்விட்த் இல்லாததால், தமிழர்கள் உள்ளங்கையில் எல்லாம் விமர்சனம் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சக இந்தி இந்தியர்கள், கொஞ்சம் வெளிரிப் போய், தள்ளி நின்று பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

கமலஹாசன் என்கிற நடிகரை தமிழ்த் திரையுலகம் எப்போதோ கண்டு கொண்டு விட்டது. கமல் என்கிற எழுத்தாளனை ஏற்றுக் கொள்ள மறுப்பதும் தெரிகிறது. தசாவதாரத்தில் கமல் என்கிற எழுத்தாளனின் குழப்பங்களும், புத்திசாலித்தனமும் வெவ்வேறு கலவைகளில் தெரிந்தன. ஹேராமிலும் அப்படித் தான். இருந்தாலும் தமிழின் மிகச்சிறந்த திரைக்கதை அமைப்பாளர் என்று இப்பொழுது கமலைச் சொல்லலாம். விருமாண்டியிலும் தசாவதாரத்திலும் கமல் காட்டியிருக்கக் கூடிய தேர்ச்சி உலகத் தரத்திற்கு இல்லை என்றாலும், மிகச் சிறந்த வளர்ச்சி தான். அதெப்படி என்று சண்டைக்கு வர நினைப்பவர்கள், Babelலின் டீவிடியை பார்க்கவும். மேலும் இந்த மாதிரி அரை டஜன் சினிமாக்களை எடுத்துக் காட்ட நான் ரெடி.

“கமல் என்கிற கலைஞன் ஒரு கதாபாத்திரத்திலிருந்து மற்றொன்றுக்கு மாறும் கடின உழைப்பை பார்க்கிறேன்” என்று தசாவதாரம் பற்றியும் கேயாஸ் தியரி பற்றியும் நிறைய எழுதிய சுஜாதா, கடைசியாக படத்தை பார்க்காமல் போய் விட்டதை பற்றி கமல் கண்டிப்பாய் வருத்தப்பட்டிருப்பார். நாமும் தான்.

கமல் வைத்த 2006 புத்தாண்டுப் பார்ட்டிக்கு பிறகு, கற்றதும் பெற்றதும் பகுதியில் சுஜாதா எழுதிய வரிகள் இவை.

புத்தாண்டை வரவேற்க கமல்ஹாசனின் பார்ட்டிக்கு டைரக்டர் ஷங்கருடனும், என் மகனுடனும் போயிருந்தேன். நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பெரிசாகக் கொண்டாடுகிறார். தமிழ் சினிமாவின் ‘ஹு இஸ் ஹூ?’ போல இருந்த பார்ட்டிக்கு, வந்தவர்களைவிட வராதவர்களைச் சுலபமாக எண்ண முடிந்தது. ஸ்ருதி கமல்ஹாசன்… அமெரிக்கா எல்.ஏ-&யில் படித்துக்கொண்டு இருப்பவர், லீவுக்கு வந்திருந்தார். இளமையும் அழகும் இனிமையும் கலந்து வரவேற்க, ‘வேட்டையாடு விளையாடு’, ‘புதுப்பேட்டை’ படப் பாடல்களுடன் டி.ஜே. உபயத்தில் திடும்திடும் ஓசையும் உச்ச டெசிபல்களில் ஒலிக்க, கமல் க்ளோஸ் கோட்டில் ஸ்மார்ட்டாக இருந் தார். சந்தடியில் கிடைத்த சந்தில், ‘ப்ருஸ் அரசுவோட நாயைக் கொன்னுடறான் சார்’ என்று ‘தசாவதாரம்’ லைனை விட்ட இடத்தில் தொடர்ந்தார்.

தசாவதாரம் படத்தை பார்த்த பொழுது ப்ருஸ் என்கிற கதாபாத்திரத்தையும் அரசுவின் நாயையும் காணோம். கதை மாறியதா ? காரெக்டர்கள் மாறியதா ?

எனக்கு தசாவதாரம் பிடித்திருந்தது. படத்தில் கேயாஸ் தியரி பற்றி கமல் க்ளாஸ் எடுக்கும் போது, தெரியும் அ-சுவாரசிய செயற்கைத்தனமும், அதை ஸ்க்ரிப்டில் கொண்டுவரும் போது தெரியும் புத்திசாலித்தனமும் இரண்டற கலந்துள்ள படம். மூன்று மணி நேரத்தில், பாக்கெட்டிலிருந்து பாப்ஃகார்ன் எடுத்து சாப்பிடக் கூட முடியாதபடி கண்களை கட்டிப் போடும் tour-de-force திரைக்கதை. பத்து கதாபாத்திரங்களில் கமல். ஒரு சிலவற்றில் ப்ளாஸ்டிக் தெரிகிறது. மற்றதில் கமல் தெரியவில்லை. சபாஷ் !!

இந்தப் படத்தின் உண்மையான கதைக் கரு, கமல் சொல்ல வந்த கேயாஸ் தியரி, கடவுள் உண்டா இல்லயா, விஷ்ணுவின் தசாவதாரத்துக்கும் இதற்கும் உள்ள ஒற்றுமை என்றெல்லாம் கணினி இன்ஜினியர்கள் போரடிக்கும் ஆபிஸ் நேரத்தில், பக்கம் பக்கமாக ஈமெயில் எழுதிக் இணையத்தில் விட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கமல் சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

~

போன வாரம் பார்த்த கற்றது தமிழ்[தமிழ் எம்.ஏ] என்கிற படம் பிடித்திருந்தது. தெளிவாக ஆரம்பித்து கடைசியில் சற்றே குழம்பிப் போய் முடித்திருந்தாலும், ராம் என்கிற அந்த புதிய இயக்குனர் கண்டு கொள்ளப் படவேண்டியவர். படத்தின் நடுவே, நானே சிவம் என்று யோகிகளுடன் பாங்க் சாப்பிட்டு விட்டு ஜீவா ஆடும் ஆட்டம் தமிழ் சினிமாவிற்கு புதியது. துல்லியமான ஒளிப்பதிவு, கச்சிதமான எடிட்டிங்[ஸ்ரீகர் பிரசாத்], ஆரவாரமான நடிப்பு[ஜீவா, அஞ்சலி] என்று அசத்தியிருக்கிறார்கள்.

கணினி தொழிலால் நலிவடைந்த பிற தொழிலாளர்களின் நிலையை கொஞ்சமாய் எடுத்துச் சொல்லும் விதம் அசட்டுத்தனமாக இருந்தாலும், உண்மை உரைக்கிறது. தாடி வைத்து முகமே மாறிப் போனாலும், கண்களில் மின்னும் நடிப்பால், ஜீவா has arrived. அடுத்த தலைமுறை அசட்டு ஹீரோத்தனங்கள் இல்லாத இயல்பான நடிகன்.

~

சமீபத்தில் நல்ல புத்தகம் எதும் படிக்கவில்லை. புத்தகமே படிக்கவில்லை என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும், புத்தகம் படிப்பது குறைந்திருக்கிறது. அதே மாதிரி சினிமா பார்ப்பதிலும், இண்டர்நெட்டை பராக்கு பார்ப்பதிலும் கொஞ்சம் சலிப்பு வந்திருக்கிறது.

சியாட்டலில் ஒரு வழியாக வெயில் வந்துவிட்டது. போன வாரம் முதல் அஃபீஷியல் சம்மர். இன்று மழை. இதான் சியாட்டல்.