The online version of Katrathum Petrathum says “முற்றும்” at the end. Not sure if it was a typo or if the series has ended for good. This one was the fifth serving that started last July.
Even on the saturday ambalam chat with Writer Sujatha, nobody talked about this. Since I hadn’t read this week’s serving of Katrathum Petrathum by then, I was also talking about En Iniya Iyanthira and other things.
Can someone verfiy this from the print edition ?
Perfume is passionately made, vividly colorful, sinfully sensuous but slightly slow and terribly long. An authentic book-to-screen story, directed by Tom Tykwer(Run Lola Run) and originally written as a hugely popular novel[Das Parfum] by Patrick Suskind.
It talks about a French orphan boy with a superhuman sense for smell. As he grows, he meets a perfume maker, displays his sense of smell talent, learns the art of perfume making but unfortunately turns into a schizophrenic. The ending has to be seen to be enjoyed.
The whole movie is crowded with amazing frame compositions, great cinematography and lovely BGMs. But what’s more attractive is the acute talent of the director to bring the sense of smell into the movie and still make the audience relate to it.
Ben Wishaw as Genouille, the passionate perfume maker is every man’s dream of following ones passion. Passionate enough to even turn into a solid schizo. As he runs behind the chariot in the final scenes, with a handful of “special” perfumes, one would understand his perfume passion. A career high role for Ben and he has done an amazing job of making the best of it.
Dustin Hoffman does a cameo as the perfume master. I wish someone else played the role. It didn’t fit him too well.
Even as the movie starts with the story ending, you know that it isn’t going to be the actual one. After a long wait of 2 hours and 15 minutes, the final scenes arrive and they are totally unbelievable, conceived and captured on camera extremely well. The whole movie rests in that final sequence and you can clearly see, a normal psycho movie turning into a beautiful one right at that moment. Good Experience.
சமிபத்தில் ப்ளைட்டில் ஒரு படமும் பார்க்க பிடிக்காமல் படித்த புத்தகம், சேத் காடின் எழுதிய Small Is The New Big. பார்த்த Namesakeஇன் தொல்லை தாங்கவில்லை.
சேத்தின் வலைப்பதிவை படித்துக் கொண்டு வருபவர்களுக்கு இந்த் புத்தகம் புதிதல்ல. அவரின் வலைப்பதிவில் இருந்தும், அவரின் சில பல பேச்சுக்களிலிருந்தும் எடுத்து தொடுக்கப்பட்ட விஷயங்கள் தான் இந்த புத்தகம். எட்டு வருடங்களாக குருவி சேர்த்த எழுத்துகளாததால், ஹாரி பாட்டர் போல ஒரேடியாக உட்கார்ந்து படித்தால், மவனே சத்தியமாக தலை வலிக்கும் என்று முன்னுரையில் சொன்னாலும், கொரியாவிலிருந்து சீயாட்டல் வருவதற்கு முன்பு படித்துக் கிழித்தாயிற்று. வழக்கம் போல ப்ளைட் சாப்பாடு சாப்பிட பிடிக்காமலும், சேத்தின் எச்சரிக்கையும் சேர்ந்து செம தலைவலி.
சேத் ஒரு மார்க்கெட்டர். அதை தவிர அவருக்கு பல வேலைகள் உண்டு. ஆனால் மார்க்கெட்டிங்கில் புலி. இந்த புத்தகத்தில் மார்க்கெட்டிங் மாயாஜாலம் தவிர பல விடயங்களை பற்றி உரத்த சிந்தனை செய்கிறார். உதாரணத்திற்கு, 94’ல் தான் ஒரு இணையதளத்தை உருவாக்க நினைத்ததை பற்றி சொல்லும் போது, தான் நினைத்ததுடன் நிறுத்திக் கொண்டதாகவும், யாஹூ நிறுவனர்கள் அதை செய்து வெற்றியும் பெற்றார்கள் என்கிறார். இதற்கு அவர் விவரிக்கும் காரணங்கள், யாஹூ நிறுவனர்கள் இளங்கன்றுகள், பயம் அறியாமல் அவர்கள் ஆரம்பித்த இணையதளம் இணைய உலகத்தை மாற்றிற்று. தன் பல வருட அனுபவத்தினால் அந்த செயலில் உள்ள அபயாம் அறிந்து, அந்த எண்ணத்தை விடுத்து, இன்னும் புத்தகம் எழுதி சொல்பமாய் சம்பாதிக்கிறார்.
இணைய உலகத்தை பற்றியும், எப்படி ப்ளாக்குகள் பல கம்பெனிகளை, அதன் வாடிக்கையாளர்களிடம் கொண்டு செல்கின்றன என்பது பற்றியும் ஏராளமான கட்டுரைகள். இணையத்தில் புதிய சேவையையோ, புதிய மாறுதலையோ கொண்டு வரத் தேவையான அளவுக்கு புதிய ஐடியாக்கள் வேண்டுமாயின் பாத்ரூமில் வைத்து படிக்கலாம். அங்கு தான் பல பெரிய சிந்தனைகள் தோன்றுகின்றன. ஆனால் சேத் சொல்வது போல ஒரே சிட்டிங்கில் முடித்தால், தலை வலிக்கும்.
சேத் காடினின் இந்த வீடீயோவை பார்த்தால், தலை வலித்தாலும் அவரை படிப்பீர்கள் – Sliced bread and other marketing delights. ரிமார்கபிள்.
Its been sometime since I stopped drinking Mochas with an overdose of sugar. A good friend introduced me to the drip coffee at Starbucks and since then its been, a drip a day.
Drip Coffee beans are coarser than the espresso ones. They are made in the same way as the South Indian coffee but the concoction is just a tad thicker. So even as the drip coffee powder is made to stay alongwith the water for a longer time, they seem to have more caffeine when compared to an espresso.
So if you planning to gulp a drip, the best combination is half & half milk(which contains 40 calories including 32 calories of fat in just 2 teaspoons) and sugarless sugar(whatever that means).
கடைசி புத்தகம் வந்தாகிவிட்டது. இத்துடன் ஹாரி பாட்டர் ரசிகர்கள், என்னைப் போல் ஹாரி பாட்டர் படிக்காதவர்களை muggles, என்றழைக்க முடியாது. நாமும் குரு சிஷ்யன் ரஜினி/ பிரபு போல, “இப்போ என்ன செய்வீங்க” என்று அவர்களை இடுக்கலாம்.
நேற்றிரவு பார்னஸ் அண்டு நோபிளில், ஹாரி பாட்டர் பார்ட்டியை வேடிக்கை பார்க்க போயிருந்தேன்[படங்கள்]. ஜே கே ரவுளிங், தமிழ் நாட்டில் பிறந்திருக்கலாம் என்று எண்ணும்படி, காட்டுக் கூட்டம். யூடியூப்பில் இருக்கிறது, ஜே கேவின் பயோகிராபி. புத்தகம் படிக்காவிட்டாலும், கட்டாயம் பார்க்க வேண்டியவை.
kirukkal.com 