மருதநாயகம், சத்தமில்லாமல்

எடுத்த முப்பது நிமிடத்தில், மூன்று அற்புத நிமிடங்கள். சத்தமில்லாத இந்த டிரய்லருக்கு யாரவது வேட்டையாடு விளையாடு டைட்டில் பாடலை டப் செய்தால் சரியாக இருக்கும்.

என்ன தான் ராஜ் கமல் என்றெல்லாம் பெயர் போட்டாலும், உண்மையான டிரைலராக தெரியவில்லை. அல்லது தெரிகிறது.

முதல் முப்பது செகண்டில் உள்ளது சண்டியர் காட்சிகளானாலும், சில பகிரங்க மருதநாயக காட்சிகளும் தெரிகிறது. படம் வந்தால் சின்னப் பசங்களெல்லாம் பார்க்க முடியும் என்று தோன்றவில்லை. முதலில், நமக்கே பார்க்க கிடைக்குமா என்பது ஒரு தசாவதார கேள்வி !!

இணையமும் தேர்தலும்

1870களிலேயே விக்டோரியா வுட்ஹல் என்ற பெண்மணி முதல் முறையாக அமெரிக்க ஜனாதிபதி பதவிக்கு போட்டியிட்டாலும் இந்த முறை ஹில்லாரி கிளிண்டன் வெற்றி பெற வாய்ப்புக்கள் அதிகம் என்று கணக்கிடுகிறார்கள். ஆனால் அவர் போட்டியிட வாய்ப்பு கிடைக்குமா என்ற கேள்விக்கே இன்னும் விடை தெரியாத இத்தருணத்தில் இவையனைத்தும் கணிப்புகளே. ஹில்லாரி கிளிண்டனின் டெமாக்ரடிக் கட்சியில் மற்றொரு போட்டியாளராக பாரக் ஓபாமா. இவர் ஒரு ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கர். அவரை ஒரு ராக் ஸ்டார் போல் பார்க்கிறார்கள். சியாட்டலில் தன்னை பற்றிய ஒரு புத்தக வெளியீட்டிற்கு வந்த ஓபாமாவின் பேச்சை கேட்க மக்கள் ஆயிரம் டாலருக்கு எல்லாம் டிக்கெட் வாங்கினார்கள். இவ்விதமான முக்கிய போட்டியாளர்களாலேயே 2008 தேர்தல் கலை கட்ட துவங்கி விட்டது.

2008ல் வரப்போகும் அமெரிக்க ஜனாதிபதி தேர்தலை இணையத்தின் தேர்தல் என்றும் சொல்கிறார்கள். என்ன தான் போன இரண்டு தேர்தல்களிலும் இணையத்தின் பங்கு முக்கியமானதாக இருந்தாலும், இந்த முறை தான் இணையத்தின் எல்லா இயக்கங்களும் இயக்கப்படும் என்பது கணிப்பு.

2000த்தின் தேர்தலில் இணையம் தேர்தல் நிதி வசூலிக்க பயன்பட்டது. 2004ல் ப்ளாக்ஸ் என்னும் வலைப்பதிவுகளின் மூலம் தேர்தல் பிரசாரம் செய்யப்பட்டது. இப்போதுள்ள நிலையில் இணைய பாண்ட்வித் என்பது தூசாகிவிட்டதால், அமெரிக்காவின் அடுத்த தேர்தலில், வீடியோ கான்பரன்ஸ் என்பது தான் தாரக மந்திரம். இதன் மூலம் online campaigning என்னும் விஷயம் பிரபலமாகியிருக்கிறது.

2008 தேர்தல் கோதாவில் குதிப்பதாக, போன வாரம், ஹில்லாரி கிளிட்டன் முதலில் அறிக்கை வெளியிட்டது இணையத்தில் தான். நேற்றிரவு அவரின் வலைதளத்தின் மூலம் வீடியோ சாட்டில் பொதுஜனத்திடம் பேசினார். இவர் போலவே பாரக் ஓபாமாவும் தேர்தலில் போட்டியிடுவதை அறிவித்தது இணையத்தின் மூலம் தான்.

நம்மூரிலும் இன்னும் இரண்டொரு தேர்தலில், இணையத்தின் மூலம் வாக்கு சேகரிப்பு வரக்கூடும். அதற்கு பிறகு தேர்தல் கமிஷன் இரவு 11 மணிக்கு மேல் கூட்டங்கள் நடத்த கூடாது என்றெல்லாம் ஜல்லியடிக்க முடியாது. அவரவர் வீட்டில், போடுங்கம்மாஓட்டு.காமில் எல்லா கழகங்களின் தேர்தல் வாக்குறுதிகள் மற்றும் சோடா பாட்டில் பேச்சுக்களை பார்க்கலாம்.

இப்போது போல 5 நிமிட ஆட்சியின் வெற்றி விளம்பரங்கள் குறுக்கிடாமல் இல்லத்தரசிகள், மெகா சிரியலில் மூக்கு சிந்தலாம். ஐந்து வருடங்களுக்கு ஒரு முறை விசிட் அடிக்கும் அரசியல்வாதிகள் தொகுதிக்கு போய் சாக்கடையில் கால் நனைத்து, இளவஞ்சி குறவஞ்சி என்று குழந்தைகளுக்கு பெயரிடாமல், துடைப்பம், முறம், முட்டை, தக்காளி இத்தியாதிகளால் தொகுதியிலிருந்து துரத்தி அடிக்கப்படாமல் வாக்கு சேர்க்கலாம். சில நூறு ஆட்டோக்களில் கரகர குரல் கத்தும் ஸ்பீக்கர் கேட்காமல் மக்கள் தத்தம் வீட்டில் ரேடியோ மிர்ச்சி கேட்கலாம், சூப்பர் ஜோடி பார்க்கலாம்.

ஓட்டுப்போடும் ஜனமோ உழுது கொண்டும், ரேஷன் வாசலில் நின்று கொண்டும் வியர்வை சிந்துவதால், அடுத்த தேர்தலில் யாராவது அவர்களுக்கு இலவச கணினியும், இணைய இணைப்பும் குடுப்பாராயின் நலம். அப்படியே தேர்தல் சம்பந்தமான் டாட்காம்யையும் வாங்கினால் சரி.

2008 அமெரிக்க தேர்தல் இணைய மார்க்கெட் கிட்டத்தட்ட $9.8 பில்லியன் என்று எதிர்பார்கிறார்கள். electionmall.com போன்ற நிறுவனங்கள் எற்கனவே இதற்கு தயாராகிக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்த வலைதளத்தின் CEO ஒரு இந்தியர், ரவி சிங். இன்று துட்டு கொடுத்தால் நாளை முதல் வாக்கு சேர்க்கலாம் என்கிறார்கள்.

யூ டியூப் போன்ற வீடியோ பரிமாற்ற வலைதளங்களுக்கு ஏக மவுசு. 2008: The Year of the YouTube Presidency என்று கலாய்கிறார்கள். சமிபத்தில் யூ டியூப்பை 1.6 பில்லியனுக்கு வாங்கிய கூகிள் கம்பெனிக்காரர்கள் ஓரமாக சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

எழுத்தாளனுக்கு சினிமாவில் என்ன வேலை?

jeyamohan.jpg

கொற்றவை எழுதி முடித்த கையோடு எழுத்துக்கு கொஞ்ச காலம் break விட்டதன் காரணத்திற்கு ஜெயமோகன், ஆனந்த விகடன் பேட்டியில் பதில் சொல்கிறார். கொற்றவையின் உருவக நடை மண்டைக்குள் ஏறி இறங்க மறுத்ததாலும், ஒரு பெரிய நாவல் எழுதி முடித்த சலிப்பும் முக்கிய காரணம் என்கிறார்.

நான் கடவுள் படத்தில் வசனம் எழுதுகிற அவர், இயக்குநர் பாலாவுடன் பணிபுரிகிற அனுபவத்தையும் பகிர்ந்து கொண்டு கொஞ்சம் hype கொடுக்கிறார். முக்கியமாக மலையாள சினிமாவில் ஒரு நல்ல திரைக்கதை ஆசிரியரா ஆகணும் என்பது நான் தனது சினிமா கனவு என்று தமிழ் மிடியாவில் மலையாள தூது விடுகிறார். அசோகவனம் என்னும் தனது அடுத்த நாவல் தன் அம்மா, பாட்டிகளைப் பற்றியது என்கிறார்.

பேட்டியிலிருந்து –

எழுதித் தள்ளியாச்சு, போதுமேன்னும் ஒரு எண்ணம்; நுட்பமான நாவலை யார் கூர்ந்து படிப்பாங் கன்னு கூடவே ஒரு அவநம்பிக்கை. ஒரு பெரிய நாவலை எழுதினதும் வர்ற நிறைவும் சலிப்பும் ஒரு காரணம். அப்புறம் சில தனிப்பட்ட காரணங்கள். முக்கியமா எழுத்தாளர் சுந்தர ராமசாமியின் மரணம். அவருடன் ஏற்பட்ட முரண்பாடுகளை என் மனைவி ஏற்றுக்கொள்ள வில்லை. அதனால், இனிமேல் இலக்கிய விவாதமே வேண்டாம் என்று தோன்றியது. எழுதுவதை நான் நிறுத்தினாலும், இன்டர்நெட்டில் என் எதிரிகள் என்னைத் திட்டிக்கிட்டேதான் இருக்காங்க!
..
..
என்னைப் பொறுத்தவரைக்கும் நான் செய்கிற வேலையோட சலிப்புக்கு இந்த சினிமா வேலை பல மடங்கு மேல்! அவ்வளவுதான். என் செயல் களுக்கோ, என் எழுத்துக்கோ நான் யாருக்கும் எந்த உத்தரவாதமும் தர முடியாது. என் எழுத்தைப் பார்த்தால் தெரியும். ‘விஷ்ணுபுரம்’ எழுதின சூட்டோட சம்பந்தமே இல்லாம ‘பின்தொடரும் நிழலின் குரல்’ எழுதினேன். அதில் இருந்து ‘ஏழாம் உலகம்’ ரொம்ப தூரம். திடீர்னு பேய்க் கதைகளா எழுதினேன். ‘நிழல் வெளி கதைகள்’னு தொகுப்பா வந்தது. நாளைக்கே நான் ஒரு செக்ஸ் நாவல் எழுதக்கூடும். துப்பறியும் நாவல் எழுதலாம். ‘டிக்ஷனரி’ ஒண்ணு ரெடி பண்ணலாம். தத்துவ நூல் எழுதலாம். என் போக்கு அப்படி!’’

ரமண சரிதம்

ramana saritham mathurabharathy kizhakku

சுந்தரம் என்னும் நண்பன், “என்னடா எப்ப பார்த்த்தாலும் சி, சி++ன்னு ஜல்லி அடிக்கற, வாழ்கைல நீ பாக்க வேண்டிய விஷயம் இன்னும் இருக்கு ராசா. வா போலாம்” என்று அழைத்துப் போனது தான் திருவண்ணாமலை. இது நடந்தது சுமார் பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு. அதற்கு பிறகு அவனுடனும், அவனில்லாமல் தனியாகவும், வேறு சில நண்பர்களுடனும் பல முறை சென்று வந்தாலும், அங்கிருக்கும் அந்த ஈர்ப்பு சக்தி எதனால் என்பது பிடிபடவில்லை. கடவுளா, அந்த மலையா, பிரம்மாண்டமான கோயிலா, அமைதியான ரமனாஷ்ரமமா அல்லது இவை எல்லாம் கலந்த காரணங்களா என்று புரியவில்லை. ரமணரின் ‘நானார் ?’ புத்தகத்தை தமிழ், ஆங்கிலம் என இரண்டிலும் மீண்டும் மீண்டும் படித்து புரிந்தாய் நினைத்தாலும், புரியவில்லை. படித்து புரியக்கூடிய விஷயமல்ல என்பது மட்டும் புரிந்ததால் அதை படிப்பதை விட்டாகிவிட்டது.

சென்ற மாதம் சென்னையிலிருந்து வந்த புத்தகங்களில், மதுரபாரதி எழுதிய ரமணசரிதமும் ஓன்று. கிழக்கு பதிப்பகம் 2005ல் வெளியிட்ட புத்தகம் இது. இதன் ஆசிரியர் மதுரபாரதி, முன்னுரையில் அவர் நாத்திகனாய் இருந்து, பால் பிரண்டனின் A Search in Secret India படித்த பின் கண்டுகொண்ட ரமண மகரிஷி பற்றி கூறுகிறார்.

திருச்சுழியில் ஒரு ஆருத்ரா தரிசனத்தன்று பிறந்த ரமணரின் வாழ்க்கையை, வார்த்தை விளையாட்டால் மிகைப்படுத்தாமல் எழுதப்பட்ட இப்புத்தகம், ரமணரின் ‘நான்’ அழிந்த ஒரு 1896 வருட தினத்தில், சற்று எட்ட நின்று பார்க்கிறது. பிறகு ஓட்டமும் நடையுமாய், வெங்கடரமணன் என்னும் அந்த பதினேழு வயது இளைஞனை பின் தொடர்ந்து திருவண்ணாமலை செல்கிறது. அன்று முதல் ரமணரின் வாழ்க்கையில் ஓவ்வொரு முக்கிய சம்பவத்தையும் விடாமல் குறிப்பெடுக்கிறது.

பாதாள லிங்கத்தின் அருகில் உட்கார்ந்திருந்த ரமணருக்கு பாலூட்டியவர் முதல் விருபாக்ஷ குகையில் இருந்த போது சமைத்துப் போட்ட எச்சம்மா பாட்டி, “இந்த மனுஷன் என்ன நினைக்கிறான், ஒண்ணும் புரியலியே” என்று முணுமுணுத்த ஸ்ரீ சேஷாத்திரி சுவாமிகள், பசு லட்சுமி, இவன்தாண்டா ஞானி என்று மனம் மாறிய பால் பிரண்டன் வரை எல்லாமும் இருக்கிறது. நண்பர்கள் வாயிலாக கேட்ட சில சின்ன சின்ன anecdotes கூட எழுதப்பட்டிருப்பது ஆச்சரியமாய் இருக்கிறது.

ரமணர் மதங்களுக்கு அப்பார்ப்பட்டவர். அவர் சொல்லிய விஷயும் எல்லா மனித மனங்களும் செய்யக்கூடியது தான். இதுதான். நான் யார் ? நானென்பது இவ்வுடலா ? இந்த உடலா என்று இப்போது நினைக்கிற ஆன்மாவா ? விடை கண்டுபிடித்தால் நீங்கள் competition postcardல் எழுதி போட மாட்டீர்கள். உண்மை புரிந்து ரமணரை போல் புன்னகைப்பீர்கள் என்கிறார்கள்.

ஒரு தீவிர ஆராய்ச்சி இல்லாமல் கண்டிப்பாய் எழுத முடியாது. அதுவும் இருநூறு பக்கங்களுக்குள் இவை அனைத்தையும் அடைப்பது கூட சாதனை தான். ஆங்காங்கே கதையை நிறுத்தி, கொஞ்சம் விளக்கமளித்து சீரிய தமிழில் எழுதியிருப்பது, மதுரபாரதியின் தேர்ச்சி தான்.

தமிழ் படிக்க தெரிந்து, ‘நான் யார்’ன்னு கேட்கிறாரே முதலில் இவர் யார் என்று நினப்பவர்கள் கண்டிப்பாய் படிக்க வேண்டிய ஒரே புத்தகம்.

மேலும் பார்க்க – The Eternal Light, Archive Films and Reweaving Shiva’s Robes.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் ரெண்டு

rendu madhavan

கொஞ்சம் Kill Bill கதை. கொஞ்சமாய் ஹிந்தி சாயல் பாடல்கள், குறிப்பாய் சுஷ்மிதா சென் நடிக்கும் Main Hoon Naa பாடல். கொஞ்சம் Terminator ஸ்டைல் கிளைமாக்ஸ் காட்சி. கொஞ்சம் Titanic முடிவு. இவைகளுக்கு நடுவில் ரெண்டு மாதவன்களையும் சில கவர்ச்சி பெண்களையும் நடிக்க விட்டு, ஒரு சுந்தர்.சி ஸ்டைல் கல்யாண கலாட்டா நடத்தினால் என்னாகும். கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அமிர்தான்சன் காலியாகும். படம் பெயர் ரெண்டு.

மாதவனுக்கு போதாத காலம் போலிருக்கிறது. மனிதர் நடிக்கிறேன் பேர்வழி என்று இடது புருவத்தை 146 முறை உயர்த்துகிறார். பாடல்களில் அலைபாயுதே மாதவனா இது என்று ஆச்சரியபட வைக்கிறார். பாக்யராஜ் படத்தில் இருக்கிறார்.

இவை தவிர காமெடி என்ற பெயரில் ரெண்டு முறை வடிவேலுவின் உயிர் நாடியை அழுத்தி பிடிக்கிறார்கள். நமக்கு வலிக்கிறது. இரண்டாம் பாதியில் சந்தானம் தெரியாத்தனமாக ஒரு விகல்ப மாமாவின் உயிர் நாடியை இடிக்கிறார். கலாய்பதாய் நினத்துக் இப்படி டையலாக், ” அண்ணிக்கு அட்டை போச்சு…அப்ப அண்ணனுக்கு….”.

சுந்தர் சி படங்களில் இனிமேல் கல்யாண சீனே இருக்க கூடாது என்று சட்டம் போட்டால் புண்ணியமாய் போகும். தமிழ் சினிமாவில் சுத்தமாய் ஹாஸ்யம் இல்லாமல் போனதை நிருபிக்கிறார்கள். பாமா விஜயத்தில், நாகேஷ் நடிகை பாமாவை பார்க்க அவரது பங்களா செல்வார். பாமா வரும் வரை அவரது அசிஸ்டெண்ட் ஸ்ரீகாந்துடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும் நாகேஷ்,” சார், பாமா ஒரு படம் நடிச்சாங்களே…என்ன படம் சார் அது ? அதுல கூட இண்டர்வல் விட்ட உடனே மக்களெல்லாம் வெளிய வந்து சந்தோஷமா இருப்பாங்களே ?”. ஞாபகம் வந்தது.

அசோகமித்திரன் – தீராநதி – நேர்க்காணல்

ashokamitran theeranadhi

ashokamitran theeranadhi

தீராநதியின் ஜனவரி இதழில் வந்துள்ள அசோமித்திரனின் நேர்காணல், சில காலமாய் போரடித்துக் கொண்டிருந்த அந்த இலக்கிய இதழுக்கு உயிருட்டக்கூடியது. அசோகமித்திரனின் பேச்சை ஒரு முறையாவது கேட்டவர்கள், இந்த நேர்க்காணலை படிக்கும் போது அவருடன் உரையாடுவது போலவே இருப்பதை அறிவர். வழக்கம்போல எளிமையான் பேச்சும், மற்றவரை கேலி செய்யாத கருத்துக்களும், செறிவான அனுபவங்களும் நிறைந்தது இப்பேட்டி.

தற்போதை புத்தக பதிப்புத் தொழில் பற்றிய தனது ஆர்வத்தை முன்வைக்கும் போது நிறைய புத்தகம் விற்பது சந்தோஷமாக இருந்தாலும், அவை படிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கவலையை முன்வைக்கிறார். சாரு நிவேதிதாவின் எழுத்துக்கள் தனக்கு உவப்பாக இல்லாத போதிலும், அது அவருடைய தனிப்பட்ட சாய்ஸ் என்கிறார்.

எளிமையும், கவலையும் கலந்த ஒரு ஆழ்ந்த அனுபவ பகிர்வு.

புதுப்பேட்டை

pudupettai

போன வருடம் வந்த படங்களில், எந்த படம் சிறந்த படம் என்று ஏகத்துக்கு எழுதி குவித்து விட்டார்கள். டீவிடி அட்டைகளுக்கு கதை சுருக்கம் எழுதுபவர்கள் கூட விமர்சகர் போர்வையில் தமிழ் சினிமா விமர்சனம் எழுதும் இந்த கலேபர காலத்தில் உண்மையான சிறந்த படம், கவனிக்கப்படுவது கடினமே.

போன வருடத்தில் நிறைய தமிழ் படம் பார்க்க வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லையென்றாலும், பார்த்த பத்து பன்னிரண்டில் பிடித்தது இவ்விவை. புதுப்பேட்டை மற்றும் அழகாய் இருக்கிறாய் பயமாய் இருக்கிறது. இவ்விரண்டும் எந்த லிஸ்டிலும் அதிகம் இடம் பெறாதது துரதிஷ்டவசமே.

புதுப்பேட்டை ஓடவில்லையென்று கோவித்துக் கொண்டு, கல்யாணம் முடிந்தவுடன் இந்திப் பக்கம் போய் விட்டார், இயக்குநர் செல்வராகவன். ஏ ஆர் ரகுமானுடன் சேர்ந்து Macbeth என்னும் இந்திப் படம் செய்வதாய் கேள்வி.

என்ன தான் மேற்கத்திய படங்களில் இருந்து ஓரிரண்டு சீன்களை சுட்டாலும், புதுப்பேட்டையில், உண்மையை கசக்க கசக்க சொல்லியிருக்கிறார். “இது உன் பிரச்சனை குமாரு. நீ மூர்த்தி தம்பிய போட்ட அவங்க உன்ன போடறதுக்கு அலயரானுங்க. இதுல நாங்க உள்ள பூந்தா கேங் வாராயிட்டும்” என்ற வசனங்கள் தமிழர்களுக்கு அலுத்து விட்டாலும், ஒரு தாதாவிற்குள்ளே இருக்கும் உண்மையான மரண பயத்தை காண்பித்த செல்வராகவன் இன்னும் இரண்டு ப்ளாப் கொடுத்தாலும் பரவாயில்லை.

க்ளாசுக்கு போகாமல் படிச்ச நாய்களை கிட்டே வராமல் விரட்டியடிக்கும் குமார், கொக்கி குமாராகும் குற்றச் சரித்திரம் தான் படம். பாத்திரங்களின் வார்ப்பிலும், சட்டென்று ஏதிர்பாராமல் கட் செய்யப்படும் காட்சிகளிலும், பிஜியெம்மிலும், கமலின் நெருப்பு வாயினில் ஓரமாய் எரியும் பாடலிலும், காட்பாத்ர் ஸ்டைலில் தந்தையை கொல்லும் காட்சியிலும், க்ளைமாக்ஸ் ஸ்லைடிலும் மற்றும் சில செல்லுலாய்ட் கணங்களிலும், தமிழ் சினிமா புதிய உயரங்களுக்கு சென்றது. சினேகா தான் படத்தின் வீக்கெஸ்ட் லிங்க். மற்றபடி வருடம் ஒரு படம் இப்படி non-judgementalஆக வந்தால் ‘ஓஹோ’ தான்.

போன வருடத்தில் சிறந்த படப்பதிவு செய்யப்பட்ட பாடல் இடம் பெற்ற படமும் புதுப்பேட்டை தான். இரண்டு பாடல்கள் பிடித்தன. ஒன்று புல் பேசும் பூ பேசும். இரண்டு நெருப்பு வாயினில்.

‘அழகாய் இருக்கிறாய் பயமாய் இருக்கிறது’ ஒரு சுமாரான போரடிக்காத படமாயிருந்தாலும், ஹீரோக்கள் தாதாக்களாக மாறும் தமிழ் சினிமாவிலிருந்து இது ஒரு எஸ்கேப் பாண்டஸி. இந்தியில் இந்த பார்மேட் படங்களுக்கு ஏக கிராக்கி. இதே படத்தை கொஞ்சம் காசு போட்டு, இந்திக்கார குட்டிகளை வைத்து எடுத்தால் பாம்பே மல்டிப்பிளக்ஸில் கூட்டம் அம்மும்.

ஆங்காங்கே ‘அட’ போட வைத்த புது இயக்குநர் விஜய் மில்டனுக்கும், புது ஐடியாக்கள் கொண்ட புது பசங்களுக்கும் வாய்ப்பு கொடுத்தால், இது போன்று சில டஜன் படங்களை எடுத்து தமிழ் சினிமாவில் சில்லரை பார்க்கலாம். இல்லாவிட்டால் ஷங்கரும், கெளதமும் ப்ளாக்பஸ்டர் எடுக்க காத்து கொண்டிருக்க வேண்டியது தான்.

இவை தவிர பார்த்து ரசித்த மற்ற படங்கள் – பட்டியல்(விஷ்ணுவர்தனுக்கு தமிழ் சினிமாவின் மசாலா பார்மேட் புரிந்திருக்கிறது), இம்சை அரசன் 23ம் புலிகேசி(சிரிப்புத் தோரணமான ஒரு நல்ல படம்) மற்றும் திருட்டுப் பயலே(நன்றாக ஆரம்பித்து கடைசியில் சற்றே சொதப்பியது. நடிக்காமல் போனால் சுசி கணேசனுக்கு தமிழ் சினிமாவில் சான்ஸுண்டு).

மணியும் ரத்தினங்களும்

ஆடிக்கொரு முறை தான் வரும் மணி ரத்னத்தின் படம். அவர் படம் பற்றி அவரை விட மற்றவர்கள் நிறைய பேசுகிறார்கள். “…த்தா படன்னா இப்படி நச்சுனு இருக்கணுன்டா” என்று விடலைகளும், “மனிஷாவும் அரவிந்த்சாமியும் மீட் பண்ணும் போது காமிரா என்னமா திரும்பறது, அப்சலூட்ளி கார்ஜியஸ்” என்று இன்னோவா ஓட்டும் லயன்ஸ் க்ளப் மாமிகளும், “ஆய்த எழுத்தின் பின்னணியில் நடப்பு அரசியலின் சுயநலமும், இலக்கமற்ற வெற்று கோஷங்களும், அதிகார வெறியும் விஷயங்களை மொண்ணையாக புரிந்து கொள்ளும் மெளடீகமும் உள்ளன என்பதை காட்டி அவை வென்றெடுக்கப்பட வேண்டியவை எனவும் முன்மொழிகிறார் இயக்குநர்” என்று மணி ரத்னத்துக்கே குழப்பம் வர பேசும் எலக்கிய விமர்சகர்களும் பேசுவதை பற்றி ஜு.வி டயலாக்கே எழுதலாம்.

ஆனால் மணியோ ரத்தினம் உதிர்ப்பது அரிது. படம் வரும் போது மட்டும், ஆனந்த விகடன் ரிப்போர்டரையும் குமுதம் எடிட்டரையும் back-to-back சீத்தம்மாள் காலனி ஆபிஸில் சந்தித்து, தேவையான அளவு படத்தை பற்றி பேசி, இருக்கிற ஹைப்பில் எண்ணெய் ஊற்றுவார்.

இந்த முறை வரும் குரு ஒரு இந்திப் படம். ஆதலால் rediff ரிப்போர்டருக்கு நேரம் ஓதுக்கி இண்டர்வியு. Rediffவும் விடாமல் அதை ரெண்டு பாகமாக்கி சில பல ஆயிரம் page hitsகளை அதிமாக்கி கொண்டார்கள். முதல் பாகத்தில் குரு படம் பற்றியும், இரண்டாம் பாகத்தில் சினிமா பற்றியும் பொழுது போக்கு சினிமா பற்றியும் தனது எண்ணங்களை பகிர்ந்து கொள்கிறார். முதல் பாகத்தை விட இரண்டாம் பாகமே கவர்ந்தது. கொஞ்சமாய் புள்ளரிக்கிறது.

பேட்டியிலிருந்து –

What is more important, the content or the format?

Content, of course. Format is just the language. Content is the only thing that is important. Form is like handwriting. Whether you write in a scribble or clean handwriting or type it, the content remains the same. You want to write in clean hand, in a kind of a clear format only because it is aesthetically pleasing. I can scribble, that’s also fine.

Was it a conscious decision on your part to choose such clean handwriting?

I don’t know. That is how I have liked cinema. I have liked movies that have been made well, crafted well, presented well, and which have a kind of aesthetics and quality in every department. That is where I am trying to reach. I feel you can reach all those standards.

அவ்வப்போது இப்படி பேசுங்கள் மணி. கேட்க / படிக்க / பார்க்க நாங்கள் ரெடி.