black and white television

இந்த வருடம் தாங்ஸ்கிவ்விங்கிற்கு ஒரு LCD டெலிவிஷன் வாங்குவதாய் எண்ணம். வீட்டில் இருக்கும் பழைய Cathode Ray Tube பெட்டியில், CNN சானலில், C மட்டுமே தெரிகிறது. மற்ற இரண்டு Nகளும் இழுத்துக் கொண்டு போய் விட்டன. அப்படி ஒன்றும் பெரியதாய் இழந்துவிடவில்லை என்றாலும், அமெரிக்க மார்க்கெட்டிங் விடமாட்டேன் என்கிறது.

முதலில் பெரிய திரை என்றார்கள். பிறகு வைட் ஸ்கிரீன், ப்ளாஸ்மா, ரியர் புரஜக்-ஷன் என்று இப்போது எல்சிடி வரை வந்திருக்கிறது. பிறகு எல்சிடியில் pixel எனப்படுகிற ஒளிப்புள்ளிகளை வைத்து மார்கெட்டிங் செய்கிறார்கள். தற்போதைய பேஷன் 1080p என்கிற வகை. இதனை full HDTV என்கிறார்கள். இந்த 1080pக்கும் இதற்கு முந்தைய மாடலுக்கும் எந்த சாமானியனுக்கும் வித்தியாசம் தெரியாது. ஆனாலும் மீடியா அடிக்கடி இதை மார்கெட்டிங் செய்வதால் எல்லாரும் வாங்குகிறார்கள். நவராத்திரிக்கு இருந்த மாடல் போய் திபாவளிக்கு புது மாடல் வரும் மார்க்கெட் இது. இந்த இயந்திர பித்துக்கு ஒரு முடிவே இல்லை.

எங்கள் வீட்டின் முதல் டிவி பெட்டி நான் இரண்டாம் வகுப்பு படிக்கும் போது வாங்கினார்கள். முன்னமே 83′ world cupஐ பாட்டி வீட்டின் சாலிடைரில்(Solidaire) பார்த்திருந்தாலும், எங்கள் வீட்டில் ஷட்டரோடு வாங்கிய B & W சாலிடைர் தான் ரொம்ப பிடித்திருந்தது. டிவி வாங்குவதே குதிரைக் கொம்பாக இருந்த காலத்தில் ஷட்டரோடு வந்த டிவியை மூடி மூடி வைத்திருதேன். பள்ளியில் படித்தவர்களோடு சாலிடைர் தான் நல்ல டிவி தான் என்று சண்டை வேறு. மற்றவர்கள் டயனோரா, ஈஸி டிவி, அப்ட்ரான் என்று சொன்னார்கள். எனக்கு சாலிடைர் தான் நல்ல டிவி. டிவிக்கு முன்னால் நின்று போட்டோ எடுப்பது தான் அப்போதைய பேஷன். என் அப்பா என்னையும் தங்கையையும் வைத்து நிறைய போட்டோ எடுத்தார்.

அப்போது டிவி வாங்குவது எதாவது ஒரு நிகழ்ச்சியை சார்ந்தே இருந்தது. என் பாட்டி வீட்டில் வாங்கிய முதல் டிவிக்கு காரணம், 83 உலகக் கோப்பை கிரிக்கெட், முதல் கலர் டிவிக்கு காரணம் 88 விம்பிள்டன். எங்கள் வீட்டில் வாங்கிய முதல் டிவி ’84 குடியரசு தினத்திற்கு முதல் நாள். அடுத்த நாள் காலை சீக்கிரம் எழுந்து, பூஸ்ட் குடித்து டிவிக்கு முன் உட்கார்ந்து குடியரசு தின அணிவகுப்பை பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன்.

Bravery Awards for Kids என்கிற போஸ்டரோடு, ஒரு யானை மேல் வீரதீர செயல்களுக்காக பரிசு வாங்கிய சிறுவர்கள் பவனி வந்து கொண்டிருந்தார்கள். அதை என் அப்பா விளக்க, அன்றிலிருந்து முழ்குகிற யாரையாவது முடியை பிடித்து தூக்கியோ, பள்ளத்தில் விழுந்த குழந்தையை கையைத் தூக்கி காப்பாற்றவோ வேண்டும் என்று ஒரு முடிவோடு இருந்தேன். ஓரிரு முறை கனவும் வந்தது. எப்படியாவது டெல்லி போய் யானைச் சவாரி செய்ய எண்ணம்.

அதற்கு பிறகும் ஒவ்வொரு குடியரசு தினத்துக்கும் அந்த குழந்தைகள் பரிசு லிஸ்டை தந்திப் பேப்பரில் பார்த்து விடுவேன். மிசோராமிலிருந்தும், ஒரிசாவிலிருந்தும் வரும் குழந்தைகளை பார்க்க வியப்பு. இவர்கள் யாரைக் காப்பாற்றினார்கள், யார் இதை அரசாங்கத்திற்கு எழுதிப் போட்டார்கள், இதெல்லாம் உண்மையா, நமக்கேன் ஒரு கேஸும் மாட்டவில்லை என்றெல்லாம் பல குழந்தைத்தனமான கேள்விகள்.

ஏழாவது படிக்கும் போது ஒரு கல்யாணத்திற்காக திருவாரூர் போக நேர்ந்தது. கோயில் குளத்தைச் சுற்றி இருந்த வடக்கு மாட வீதியில் இருந்தது கல்யாண மண்டபம். காலையில் மாப்பிள்ளை ஊஞ்சலில் ஆட, கலர் சாத உருண்டைகளால் மாமிகள் சுற்றிப் போட்டுக் கொண்டிருக்க, எதிரில் இருந்த குளத்தின் படிக்கட்டில் இறங்கிக் கொண்டிருந்தேன். அதிகாலை ஆதலால் யாரும் இல்லாமல், படிக்கட்டில் உட்கார்ந்து கொண்டு, தண்ணிரீல் காலை நனைத்துக் கொண்டிருந்தேன். பாசியில் சறுக்கி சரேலென உள்ள போக, யாரோ ஒரு ஆரை டிராயர் சிறுவன் ஓடி வந்து அதே நொடியில் கையை பிடித்து இழுத்து விட்டான். என் கழுத்து வரை தண்ணீருக்கடியில் போயிருந்தது. வெளியே வந்து சுதாரித்துக் கொள்வதற்குள், ஏதோ தேவதூதன் போல ஓடிப் போய்விட்டான். மண்டபத்தில் எல்லாரும் கெட்டி மேள பூ போடுவதில் பிஸியாயிருக்க, நனைந்த புது ட்ரஸ்ஸுடன் யாருக்கும் தெரியாமல் ரூமுக்கு சென்று உடை மாற்றி கொண்டு வந்தேன்.

அந்த சிறுவனுக்கு, அடுத்த ஆண்டு யாரும் குடியரசு தினத்தில் Bravery Award தந்ததாக நினைவில்லை. எனக்கும் யானை சவாரி கனவு மீண்டும் வரவேயில்லை.


October 28th, 2007

Gee Ohh Dee !!

Happened between two of my friends, over the weekend. I was a silent spectator and hence no comments.

Dude 1: (sipping his negramodelo beer) Machan, I know it isn’t simple as it sounds but I don’t think there is god.
Dude 2: Really…screw yourself. There is.
Dude 1: There what, God ?
Dude 2: Yes. Haven’t you felt him when you wrote those exam numbers in oil, behind anjaneyar sannidhi. Nee pinna eppidi 10th pass pannina da, loosu ?
Dude 1: Hee Hee…that was a time, machan. Ok da..prove me and I will accept.
Dude 2: (moving his emptied beer bottle towards my doubting friend and pointing to it) This is god, machan.
Dude 1: (LOLing) Kamedy !! Thats an empty glass bottle with a piece of lime left on the long neck.
Dude 2: Hmm…so you don’t believe it. Is that because you already know how god looks like ? I tell you this god. Why would you not believe it ?
Dude 1: Huh !! Guys get him another beer.
Dude 2: (looking at him deeply) Sir, I asked you a simple question, do you know how Gee-Ohh-Dee looks like. Why don’t you believe this brownish bottle as god.
Dude 1: (heatedly) No. I don’t know.
Dude 2: Then you have to believe me da.
Dude 1: God cannot be like this.
Dude 2: Why do you presume ? So you have already imagined how he looks like but you wouldn’t accept that he is there ?
Dude 1: I think this is illogical conversation.
Dude 2: Really, I don’t think so. I just showed you the almighty God, my friend. I just gave you the biggest spiritual truth.
Dude 1: I don’t believe it.
Dude 2: I don’t care. But question yourself again. Or prove me that this is not god ?
Dude 1: What ? Huh…Why don’t we talk again about how you proposed to Preetha in 9th standard.

I realized only then, half of that authentic mexican restaurant has been staring at our table.


google transliteration tamil

சில மாதங்களுக்கு முன்னர், ஹிந்திக்கு transliteration அறிமுகப்படுத்திய கூகிள் சில வாரங்களுக்கு முன்னர் தமிழில் எழுதும் சேவையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

இதனால் தமிழில் டைப் செய்ய ஒரு கம்ப்யூட்டரும் இணைய இணைப்பு தவிர font, client application என்று ஒரு புண்ணாக்கும் தேவையில்லை.

மேலே உள்ள ‘சுத்த டமில்’ பாடலை எழுதியதும், Google Transliteration – தமிழில் தான். என்ஜாய்.


transformers movie

இந்த சம்மர் ரிலீஸிலேயே Transformers தான் ரொம்ப சத்தமான படம், ரொம்பவும் இழுவை, அதீதமான க்ராபிக்ஸ், வயிற்றை குமட்டுகிறது என்றெல்லாம் சொன்னார்கள். இதனால் எதிர்பார்ப்பில்லாமல் பெரிய ஸ்கிரீனில் பார்த்ததால், ரொம்பவும் பிடித்திருக்கிறது. பிரமாதமான படம்.

டைரக்டர் மைக்கேல் பே(Michael Bay) ஒரு டைம்பாஸ் பரமாத்மா. பியர்ல் ஹார்பர், ஆர்மகெடான் என்று பாப்புலர் சினிமா எடுப்பவர். நல்ல சினிமா எடுப்பவர்கள், இவரின் டைம்பாஸ் படங்கள் ஹிட்டாவதை பார்த்து, Killing Michael Bay என்றெல்லாம் குறும்படம் எடுத்து விட்டார்கள். அந்த அளவிற்கு வெறுப்பை சம்பாதித்திருக்கும் ஒரு ஹாலிவுட் ஷங்கர்.

இண்டிபெண்டன்ஸ் டே போல கதை, காதில் நிறைய பூ. அதனால் லாஜிக் கேள்வி கேட்காமல் க்ரேஸி மோகன் படம் போல பார்ப்பது அவசியம். உலகில் உள்ள இயந்திரங்களை கட்டுக்குள் வரவழைத்து, மனிதர்களை அழிக்க ஒரு செட் ரோபோட்டுகள் வந்திறங்குகின்றன. மனிதர்களை காக்க ஒரு அரை டஜன் நல்ல ரோபாட்டுகள் மற்றொரு பக்கம் வர, மிச்ச படம் ஒரு 20-20 மாட்ச்சின் சுவாரசியம்.

Bumble Bee என்னும் நல்ல ரோபோ, ஒரு யுவனின் காராக உருமாறி அவனைக் கொண்டு க்ளைமாக்ஸ் காட்சியை முடிக்கிறது. எல்லா ராட்சத சைஸ் நல்ல ரோபோக்களும், அந்த யுவனின் வீட்டிற்கு வெளியே ஒளிந்து கொள்ளும் காட்சியில் ரசிக்க வைக்கிறார்கள். Infact கலக்கி எடுத்திருக்கிறார்கள்.

கடைசி 25 நிமிடங்களில், நகரத்தின் நடுவே ரோபோக்களுக்குள் நடக்கும் சண்டை காட்சியில் க்ராபிக்ஸ் தெரியவில்லை. முதல் காட்சியிலிருக்கும் வேகம் இறுதி வரை வருவது ஸ்க்ரிப்ட்டின் தெளிவு.

கோலிவுட்டிலும் மவுண்ட் ரோடில் ரோபோ சண்டை படமெடுக்கலாம். இந்த க்ராபிக்ஸ் நம்மூர் விலைக்கு கட்டுபடியாக ஐந்து வருடமாகலாம். குண்டடிக்காமல் தனுஷ் காத்திருந்தால், மாரேஜ் செட்டிலாகாமல் அசின் இருந்தால், ஹாலிவுட்டில் புழங்காமல் ரஹ்மானிருந்தால், ஹிந்திக்கு போகாமல் ஷங்கரிருந்தால், கண்டிப்பாய் செய்யலாம்.


இரண்டு வருடங்களுக்குப் பின் கடும் அக்னி நட்சத்திரத்தின் நடுவே, இந்த வருடம் சென்னை சென்றிருந்த போது கண்ட விஷயங்கள் இவ்விவை.

மீனம்பாக்கத்தில் வளைத்து வளைத்து பாலம் கட்டுகிறார்கள். ஆங்காங்கே தகரம் பெயர்ந்து ரோட்டில் நீட்டிக் கொண்டிருக்கின்றது. விமான நிலையத்தில் ஆட்டோ-ப்ரேக்குகலோடு ட்ராலி அழகாக அடுக்கி இருக்கின்றன. எக்கச்சக்கமாக பார்கிங் சார்ஜ் போடுகிறார்கள். சென்னையில் ட்ராபிக் அதிகமாகிவிட்டது. எல்லோரும் வண்டியை ‘வள்ச்சி ஓட்டிகினே’ போய்கொண்டிருக்கிறார்கள். இரண்டு வருடத்தில் பல ஆயிரம் கார்கள் வானத்தில் இருந்து கொட்டிய மாதிரி இருக்கிறது. கிண்டியில் நேரு, ரவுண்டானாவை இழந்து புறா பறக்க விட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். லாரிகள் இடிக்காமல் இருந்தால் சரி. ராட்சத வினைய்ல் போர்டுகளில் சிவாஜி ரஜினி ஜீன்ஸில் நடக்கிறார். சிரிக்கிறார். குறுந்தாடி வைத்து ஷ்ரேயாவை வளைக்கிறார், க்கிறார், கிறார், றார்.

சென்னை 28ன் இருபத்தி ஐந்து நாள் வெற்றியில் வெங்கட்டும் கிரிக்கெட் டீமும் எல்லா டிவியிலும் பேசுகிறார்கள். செல்விகளும் தேவயானிகளும் இன்னும் மூக்கு சிந்துகிறார்கள். ஓப்பன் செட்டிங்கில் அதிர்ஷடக்கல் மோதிரத்திற்கு, டிவியில் அரை மணி நேரம் அட்வர்டைசிங் செய்கிறார்கள். சன் டீவியின் டட்டட் டடடைங் டைட்டில் மாறியிருக்கிறது. ஆனாலும் தமிழ் மாலை என்று இன்னமும் போடுகிறார்கள். அப்படியென்றால் என்ன என்று யாரும் கேட்பதில்லை. எல்லா சேனலும் எதாவது போட்டி வைத்து கொண்டு, தங்கமும் டைமண்டும் வழங்கும் சொர்க்க பூமியாயிருக்கிறது. மெட்ரோ ப்ரியா சாயலில் இன்னும் பலர் இரண்டு கைகளையும் ஒன்றாக இணைத்து டீவி ஸ்கிரீனை குத்திக் குத்தி பேசுகிறார்கள்.

மக்கள் கொஞ்சம் சந்தோஷமாக இருக்கிறார்கள். எல்லோரிடமும் பணமிருக்கிறது. முக்கியமாய் செல்போன் இருக்கிறது. ஐந்தில் இருவருக்கு இரண்டு போன் இருக்கிறது. எஸ்.டி.டி போன் பூத் பெண்ணிலிருந்து, காந்தி மண்டபத்தில் ஹெல்மட் விற்பவர் வரை எல்லோரும் யாரிடமோ எப்போதும் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கோவிலிலும் தியேட்டரிலும் மால்களிலும் பல ரிங்டோன்களில் மொபைல்போன் அடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ரிலையன்ஸ் கம்பெனிகாரர்கள் சிரித்து கொண்டிருக்கிறார்கள். திடீரென்று ஒரு நாளில் எல்லோரும் ஹெல்மெட் போட்டுக்கொள்கிறார்கள். மறுநாள் கழட்டி வைத்துப் போகிறார்கள். ராமாவரத்தில் க்ரவுண்டு 80 லட்சம் போகிறது. யாரோ வாங்கிக் கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள். எப்படி என்று தான் புரியவில்லை. ரியல் எஸ்டேட் விலையை வைத்து எல்லோரும் பேப்பர் பணக்காரர்களாகி விட்டார்கள்.

ஹிந்து படிக்கும் மாமாக்கள், இப்போது டெக்கான் ஹிரால்டை சிலாகிக்கிறார்கள். குங்குமம் இன்னமும் சூப்பர்ர்ர்மா. ஸ்பென்ஸரின் அத்தனை phaseகளும் முழி பிதுங்குகின்றன. பொன்னியின் செல்வனையும் வைரமுத்துவையும் தாண்டி லாண்ட்மார்க்கில் தமிழ் புத்தகங்கள் கிடைக்கிறது. பா.விஜய் ஏராளமாய் கவிதை புத்தகம் போடுகிறார். பாலிடிக்ஸில் யாரோ யாரிடமோ சண்டை போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். விஜயகாந்துக்கு கூட்டம் வருவதாக தந்தி பேப்பர் சொல்கிறது. எல்லா ஸ்கூல் பசங்களும் பத்மா சேஷத்திரியில் படிக்கிறார்கள். அல்லது படிக்க நினைக்கிறார்கள்.

டீனேஜர்கள் ஆர்குட்டில் புழங்குகிறார்கள். அல்லது மால்களில் பிகர் வெட்டுகிறார்கள். Chevy கார்களில் வந்து ஜெர்க் விடுகிறார்கள். புகை பிடிக்கிறார்கள். டேட் செய்கிறார்கள். BPOவில் ராத்திரியெல்லாம் போனில் அமெரிக்கர்களுடன் பேசுகிறார்கள். ஐடி கம்பெனிக்கள் பஸ்விட்டு ஊருக்கு வெளியே வேலைக்கு ஆட்களை அழைத்துச் செல்கிறது. NH 45யில் நேர்த்தியாக தார் ரோட் போட்டிருக்கிறது அரசாங்கம். ஆங்காங்கே கப்பம் கேட்கிறார்கள். சென்னையிலிருந்து திருவண்ணாமலைக்கு காரில் செல்ல 45 ரூபாய் டோல் கட்டவேண்டியதாய் இருக்கிறது.

சரவணபவனில் அதே கொஞ்சூண்டு காப்பிக்கு பத்து ருபாய் முழுசாய் வாங்குகிறார்கள். சாம்பார் இன்னமும் அதே டேஸ்டில் இருக்கிறது. தேசிகன் பிரஞ்சு தாடியில் ஊர் சுற்றுகிறார். பைக்கில் கற்பகாம்பாள் மெஸ்ஸிற்கும், அல்லயன்ஸிற்கும் கூட்டிச் சென்றார். தோசையும், சோவின் அதிர்ஷடம் தந்த அனுபவங்களும் வாங்கித் தந்தார். சீக்கிரம் நல்ல சேதி சொல்வார் என நம்பலாம். மயிலாப்பூரில் தினமும் அறுபத்தி மூவர் ஊர்சவ கூட்டம் போல் முண்டியடிக்கிறது. தி.நகரில் தெருவடைச்சானாக புது சரவணா ஸ்டோர்ஸ் வந்திருக்கிறது. எந்த ப்ளோரிலும் fire exitஐ காணோம். எல்லா பொருட்களும் உள்ளே ஒரு பத்து ரூபாய் கம்மியாய் கிடைக்கிறது. தி.நகருக்கு தனியாக ஒரு பார்கிங் strategy வேண்டும். ட்ராபிக் போலிஸ்காரர்கள் இன்னமும் அதிகமாக புகையை சுவாசித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

கிழக்கு பதிப்பகத்தில் ஜரூராக வேலை நடக்கிறது. வாசலில் Sky is our limit, We are currently on second floor என்று போர்டு போட்டிருக்கிறார்கள். ரிசப்ஷனில் உட்கார வைத்து, இண்டர்காம் போட்டு, உள்ளே அனுப்பப்படுகிறேன். ஐடி கம்பெனி போல் தோன்றுகிறது. பா.ரா இரண்டு மணி நேரம் ஒதுக்கி பேசிக்கொண்டிருந்தார். சுட சுட பிரிண்டாகி வந்த கம்ப்யூட்டர்ஜீயை பிரித்துப் பார்த்து, கூகிள் டாக்கில் சொக்கனிடம், பர்ஸ்ட் காப்பி வந்தாகிவிட்டது என்று சேதி சொல்கிறார்.

கே.கே நகரில் Beer Garden ஒன்று இருக்கிறது. மற்ற இடங்களில் டாஸ்மாக்கும், பிளாஸ்டிக் கப்புகளும் இருக்கின்றன. ஐஐடியிலேயே மரங்களை வெட்டுகிறார்கள். மற்ற இடங்களில் மரமே இல்லை. சென்னை சிட்டி சென்டரின்(CCC) KFCல் ஏகபோகமாக வியாபாரம். CCC அவ்வளவு பெரியதாக இல்லை. இருந்தும் உள்ளே இருந்த கல்லூரிக் கூட்டம் ஏதோ சேனலுக்காக காமிரா பார்த்து – It’s a cool place to hang-out என்று ஒரே தொனியில் கத்துகிறார்கள்.

முப்பது நாட்களுக்கு பிறகு இரவில் அமெரிக்கா திரும்பும் போது வானத்திலிருந்து பார்த்தால், சென்னையின் ட்யூப்லைட் வெளிச்சங்கள் அழகழகாய் மின்னுகின்றன.


October 19th, 2007

Tamil Cinema Montages

From wikipedia

A montage sequence is a technique in film editing in which a series of short shots is edited into a sequence to condense narrative. It is usually used to advance the story as a whole (often to suggest the passage of time), rather than to create symbolic meaning as it does in Soviet montage theory. In many cases, a song plays in the background to enhance the mood or reinforce the message being conveyed.

I guess this part of the Wiki entry was written by an Indian – a song plays in the background to enhance the mood or reinforce the message being conveyed. That’s typical bollywood style stuff.

And we have all seen montages before we even realized it as one. An easy example of montage would be Rajinikanth’s transformation from the milkman to a Five Star Hotel owner in Annamalai.

I’ve always loved montages. I don’t know why but I just love them. I even think, in slight extreme that an entire film could be made effectively just through montages. Akira Kurosawa is known for making montages into popular art.

Yesterday, while traveling through the Seattle Tunnel, I was thinking of making a montage of the entire tunnel route. I don’t even have a camera to start with and that’s a different topic. But it led me to think of montages in Tamil cinema. When thinking about montages in kollywood that were made to the level of world cinema, only two of them struck me instantly. And that’s because they were elegantly made. Both of them cannot be called montages theoretically as they don’t help move the plot too much.

The first one is truly world class. Appu Kamal trying to hang himself and Sri Vidya, his mother talking to him at a circus tent. The camera pans across the room and cuts frequently and disolves into close-ups and long shots. It may not be as vivid as I say here but it was a great one.

The second was a shorter one in Priyadarshan’s Snehithiye. I vaguely remember the context but on a dramatic scene, the shot collapses to a different scene where the girl recalls cycling with Jothinka on a lush green park.

Both these scenes had great BGM and was strikingly well made. Mudhal Mariyadhai had some nice montages but can’t recollect any particular one. Should anyone re-collect other nice montages in Tamil cinema, there is a comment box right below.


chak_de_india_shahrukh.jpg

சமீபத்தில் பார்த்த சக் தே இந்தியா!! பிடித்திருந்தது. இந்த மாதிரி நோ-நான்சென்ஸ் படங்கள் எடுத்து, ஹீரோ ஹீரோயினை இருபது பெண்களுடன் சுவிஸ் அனுப்பாமல், இடுப்பு காட்டாமல் இருந்தால் இன்னும் பிடித்திருக்கிறது. ஆனாலும் கோலி/பாலிவுட்கள் மாறுவதாய் காணோம்.

உயிர் கொடுத்தாடும் ஒரு ஹாக்கி வீரனின் மேல் ஊழல் குற்றச்சாட்டு சுமத்தப்பட்டு, பிறிதொரு நாளில் அவன் கோச்சாக திரும்பி வந்து, பெண்கள் ஹாக்கி டீமை கட்டி மேய்த்து கப் வாங்கி கொடுக்கும், The Incredibles போன்றோரு கதை தான். ஹாலிவுட்டில் இதைப் போன்ற sports genre படங்கள், வாரத்திற்கு மூன்று வருகின்றன. Beaten Track.

கபீர்கானாக வரும் ஷ.கானுக்கு ஒரு வித்தியாச படம். ரசிக்கும் படி செய்யப்பட்ட ரோல். ரொம்ப நாளைக்கு(சுவதேஸுக்கு) பிறகு shahrukhஐ பிடித்திருக்கிறது. இதற்கடுத்து ஷங்கருக்கு ரோபோவாக போகிறார். படத்தில் வரும் அந்த அத்தனை ஹாக்கி நங்கைகளும் நடிக்கிறார்கள். சண்டிகரின் சண்டைக்கார பெண் ரசிக்க வைக்கிறாள்.

ஆங்காங்கே புள்ளரிக்கும் cliched காட்சிகள் இருந்தாலும் பாடல்களை படத்துடன் இணைத்ததற்கும், போரடிக்காத ஹிந்தி சினிமா எடுத்ததற்கும் ஷிமித் அமீனுக்கு நன்றி.

knocked_up.jpg

மற்றொரு படம் Knocked Up என்னும் ஆங்கில படம். Geeky Humor என்று சொல்லப்படும் வகையை சேர்ந்தது. ஓரிரவில் டான்ஸ் பாரில் சந்திக்கும் ஒரு டீவி தொகுப்பாளினிக்கும், வேலையில்ல geekக்கிற்கும் நடக்கும் ரொமான்ஸும் அதன் பின் நிகழ்வுகளும் தான் படம்.

பச்சையாய் ஆங்காங்கே காட்சிகளும், சிரிப்புகளும் இருந்தாலும், ரசிக்க வைக்கிறார்கள். நைன் மந்த்ஸ் போல ரம்மியமான ஆனால் கெட்ட வார்த்தைகள் நிறைந்த, பிரசவ படம். Referential comedy என்று பாப் கல்ட்சரை எடுத்துக் காட்டி காமெடி செய்யும் வசனங்கள் தான் சிறப்பம்சம். Clerks 2 என்னும் படமும் இந்த வரிசையில் மற்றொன்று.